حراس

لغت نامه دهخدا

حراس. [ ح ُرْ را ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ حارس. ( منتهی الارب ).

( صفت اسم ) جمع حارس پاسبانان نگاهبانان .

(حُ رّ ) [ ع . ] (ص . اِ. )جِ حارس ، پاسبانان ، نگاهبانان .

= حارس

نگهبان

ج حارس بمعنی نگهبان |
فالفیت ببابه الفتاة ریم منتظرة مع الحراس
یومیات نائب فی الاریاف، توفیق الحکیم ص۲۹

ترس - درحاج واج ماندن

ترس، طمع