حافل

لغت نامه دهخدا

حافل. [ ف ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از حفل. || ضرع حافل ؛ پستان بسیارشیر و پرشیر. ج ، حفل ، حوافل.( مهذب الاسماء ): شاة حافل ؛ گوسفند بسیارشیر. || واد حافل ؛ وادی بسیارتوجبه ، یعنی بسیارسیل.

فرهنگ فارسی

پستان بسیار شیر و پر شیر

فرهنگ عمید

مجتمع، فراهم.

پیشنهاد کاربران

حافل. [ ف ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از حفل. || ضرع حافل ؛ پستان بسیارشیر و پرشیر. ج ، حفل ، حوافل. ( مهذب الاسماء ) : شاة حافل ؛ گوسفند بسیارشیر. || واد حافل ؛ وادی بسیارتوجبه ، یعنی بسیارسیل.
منبع. لغت نامه دهخدا