حافد
لغت نامه دهخدا
حافد. [ ف ِ ] ( اِخ ) یکی از قلاع صنعاء یمن ، از حازه بنی شهاب. ( معجم البلدان ).
فرهنگ فارسی
( صفت اسم ) ۱ - فرزند زاده نبیره نوه . ۲ - خدمتکار مدد کار خادم جمع : حفده .
یکی از قلاع صنعائ یمن
فرهنگ معین
جدول کلمات
پیشنهاد کاربران
حافد. [ ف ِ ] ( ع ص ، اِ ) نعت فاعلی از حفد و حفود و حفدان. || نواسه پسرینه. ( مهذب الاسماء ) . نژاد پسرینه. نواده. نبیره. فرزندزاده. ( غیاث از کنز ) . دخترزاده. || داماد. ( غیاث ) ( کنزاللغات ) . || پدرزن. || برادرزن. || یار. یاریگر. دوست. ( غیاث ) ( کنزاللغات ) . || خدمتکار. ( غیاث ) . در خدمت شتابنده. نیکوخدمت. ج ، احفاد، حفدة، حوافد.
... [مشاهده متن کامل]
حافد. [ ف ِ ] ( اِخ ) یکی از قلاع صنعاء یمن ، از حازه بنی شهاب. ( معجم البلدان ) .
منبع. لغت نامه دهخدا
... [مشاهده متن کامل]
حافد. [ ف ِ ] ( اِخ ) یکی از قلاع صنعاء یمن ، از حازه بنی شهاب. ( معجم البلدان ) .
منبع. لغت نامه دهخدا