جیمز ادوارد استوارت

خود میکوشید. هواداران فراوانش در ایرلند، اسکاتلند و انگلستان به جاکوبیت ها Jacobites شهرت داشتند و پس از مرگ جیمز دوم جیمز ادوارد را با نام جیمز سوم پادشاه مشروع خود میدانستند. در دوران سلطنت هانوور، هواداران هانوورها بر او نام مدعی پیر نهادند و در تاریخ نگاری غرب به این نام شهرت یافته است. در دوران سلطنت ماری دوم و ویلیام سوم و ملکه آن بارها کوشید تا سلطنت بریتانیا را بدست آورد ولی ناکام ماند. با صعود خاندان هانوور این تلاش را از سر گرفت ولی بار دیگر شکست خورد. جیمز دوم و ولیعهدش، جیمز ادوارد، هر دو کاتولیک بودند و مورد حمایت پاپ. هر دو در اواخر عمر در شهر رم مأوا گزیدند و در جوار پاپ خود را با نگارش رساله های دینی سرگرم نمودند. از جیمز ادوارد بعنوان شاهزاده ای جسور و با کفایت یاد میکنند. برغم گسترش فراماسونری در نیمه دوم سده هیجدهم، جیمز ادوارد استوارت هیچ گاه به این فرقه مربوط نشد و هرگونه پیوند خود را با آن تکذیب نمود. بقایای خاندان استوارت تا اوایل سده نوزدهم در رم در زیر حمایت پاپ حضور داستند و مدعی تاج و تخت بریتانیا بودند. پسر بزرگ جیمز ادوارد، بنام چارلز ادوارد استوارت، از سوی جاکوبیت ها چارلز سوم نام گرفت و بعنوان پادشاه مشروع مورد حمایت ایشان شناخته میشد. هواداران سلطنت هانوور او را مدعی جوان Young Pretender میخواندند. هنری بندیکت استوارت، پسر دوم مدعی پیر، با نام کاردینال یورک شهرت دارد. در رم به دنیا آمد و پاپ کلمنت سیزدهم او را غسل تعمید داد. در سال ۱۷۴۷ به مقام کاردینالی دست یافت. با مرگ برادر بزرگ، طی مراسمی خود را هنری نهم، پادشاه بریتانیا نامید. با وقوع انقلاب فرانسه و تهاجم فرانسویان به قلمرو پاپ، به ونیز گریخت. در این دوران بناچار با جرج دوم، پادشاه هانوور بریتانیا، رابطه دوستانه برقرار کرد. پس از برقراری آرامش به رم بازگشت و پاپ او را در سمت اسقف یکی از نواحی ایتالیا منصوب کرد. با مرگ کاردینال یورک ( هنری نهم ) جنبش جاکوبیت ها در بریتانیا پایان یافت. دردی اصفهانی در تاریخ انگلستان از جاکوبیت ها با عنوان یاغیان اسکاتلند یاد میکند. این کتاب تألیف میرزا اسماعیل دردی اصفهانی است.