جیا کارانجی

این جدایی سبب شد جیا احساس تنهایی شدیدی بکند و بعدها خودش گفت که همیشه به دنبال محبت و تأیید دیگران بوده است.
در نوجوانی عاشق مد و عکس برداری شد. در ۱۷سالگی به نیویورک رفت و خیلی زود توجه عکاسان سرشناسی مثل کریس فون واتر و آرتور الموگن را جلب کرد.
در ۱۹۷۸، چهرهٔ او روی جلد مجلات بزرگی مانند Vogue و Cosmopolitan دیده شد. محبوبیتش به شدت بالا رفت، و برندهایی چون Yves Saint Laurent، Versace، و Armani با او همکاری داشتند.
با وجود موفقیت بی نظیر، زندگی شخصی جیا پر از مشکلات بود. او از اضطراب، احساس تنهایی، و افسردگی رنج می برد.
در اوایل دهۀ ۱۹۸۰، به هروئینمعتاد شد. این اعتیاد به سرعت زندگی حرفه ای اش را از هم پاشید.
بسیاری از برندها از کار با او خودداری کردند چون اغلب دیر می رسید یا حال روحی مناسبی نداشت.
چندین بار برای ترک اعتیاد به مراکز بازتوانی رفت، اما موفقیتش موقتی بود.
در سال ۱۹۸۳ از دنیای مد کنار رفت و به فیلادلفیا برگشت. در آنجا مدتی به عنوان کارگر در عکاس خانه کار کرد.
جیا در سال ۱۹۸۶ به علت ابتلا به ایدز بستری شد. در آن زمان آگاهی عمومی از این بیماری بسیار پایین بود و او یکی از نخستین چهره های مشهور بود که به دلیلاین بیماری جان باخت.
در زمان مرگش، رسانه ها توجه زیادی نکردند، اما بعدها مستندی به نام “The Self - Destruction of Gia” و فیلمی تلویزیونی با بازی آنجلینا جولی به نام Gia ( 1998 ) ساخته شد که زندگی او را زنده کرد.