جهش. [ ج َ هَِ ] ( اِمص ) از جستن ، جهیدن. پرش :
سر بجهد چونکه بخواهد شکست
وین جهش امروز در این خاک هست.
نظامی.
|| سرشت و خلقت و طبیعت. ( برهان ) ( انجمن آرای ناصری ) ( آنندراج ). طینت : چو بر تخت بنشست کرد آفرین
به نیکی جهش بر جهان آفرین.
فردوسی ( شاهنامه چ بروخیم 2960 ).
چو آن بدجهش رفت نزدیک شاه ورا دید با بنده در پیشگاه.
فردوسی.










