جنیب
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] جنیب اسب یدک می باشد.از آن در باب طهارت استفاده شده است.
جنیب به چارپایی همچون اسب اطلاق میشود که سواره نظام در میدان جنگ آن را یدک میکشد تا در مواقع لزوم از آن استفاده کند.
احکام جنیب
در اینکه جنیب جزو سلب (وسائل شخصی مقتول در جنگ که از آنِ قاتل است) به شمار میرود یا نه، اختلاف است. برخی گفتهاند: در صورتی که افسار آن در دست رزمنده باشد جزو سلب محسوب میگردد «۲»
جنیب به چارپایی همچون اسب اطلاق میشود که سواره نظام در میدان جنگ آن را یدک میکشد تا در مواقع لزوم از آن استفاده کند.
احکام جنیب
در اینکه جنیب جزو سلب (وسائل شخصی مقتول در جنگ که از آنِ قاتل است) به شمار میرود یا نه، اختلاف است. برخی گفتهاند: در صورتی که افسار آن در دست رزمنده باشد جزو سلب محسوب میگردد «۲»
wikifeqh: جنیب
پیشنهاد کاربران
جنیب. [ ج َ ] ( ع اِ ) اسب کتل. ج ، جنائب ، جَنَب. || ( ص ) فرمان بردار. ( منتهی الارب ) . هر مطیع و فرمانبردار. || غریب. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( دهار ) . || دور و بعید. || نوعی از خرمای جید. || دردمندپهلو، گویند: رجل جنیب. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) .
... [مشاهده متن کامل]
منبع. لغت نامه دهخدا
... [مشاهده متن کامل]
منبع. لغت نامه دهخدا
فرمان بردار