جمعاء

جمعاء. [ ج َ ] ( ع ص ، اِ ) مؤنث اجمع. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) . رجوع به اجمع شود. || ناقه کهن سال. || ستوری که هیچ نقصان در تن او نباشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) .
منبع. لغت نامه دهخدا