جرج هنری سندرز ( انگلیسی: George Henry Sanders؛ زاده ۳ ژوئیهٔ ۱۹۰۶ – درگذشته ۲۵ آوریل ۱۹۷۲ ) هنرپیشه فیلم و تلویزیون، ترانه سرا، مؤلف و آهنگساز اهل انگلستان بود. تن صدا و لهجهٔ غلیظ اشرافی انگلیسی او باعث می شد که غالباً او را به عنوان شخصیت های پیچیده در نظر بگیرند. او بیش از چهل سال در این زمینه های هنری فعال بوده و در ۱۹۴۰ بازی او در فیلم ربه کا در نقش جک پاول، اسکات فولیوت در خبرنگار خارجی و چندین فیلم دیگر سبب شهرت او شد.
... [مشاهده متن کامل]
• جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد ( ۱۹۵۰ ) در فیلم همه چیز درباره ایو
• لویدز لندن ( ۱۹۳۶ )
• چهار مرد و یک نیت خیر ( ۱۹۳۸ )
• ربه کا ( ۱۹۴۰ )
• خانه هفت شیروانی ( ۱۹۴۰ )
• خبرنگار خارجی ( ۱۹۴۰ )
• تعقیب تبهکار ( ۱۹۴۱ )
• ماه و شش پشیز ( ۱۹۴۲ )
• این زمین مال من است ( ۱۹۴۳ )
• تصویر دوریان گری ( ۱۹۴۵ )
• سامسون و دلیله ( ۱۹۴۹ )
• همه چیز درباره ایو ( ۱۹۵۰ )
• آیوانهو ( ۱۹۵۲ )
• سفر به ایتالیا ( ۱۹۵۴ )
• آن احساس مطمئن ( ۱۹۵۶ )
• سلیمان و سبا ( ۱۹۵۹ )
• تیری در تاریکی ( ۱۹۶۴ )
• کتاب جنگل ( ۱۹۶۷ )
• اوقات خوش ( ۱۹۶۷ )
• دختری از ریو ( ۱۹۶۹ )
• شب بی پایان ( ۱۹۷۲ )
سندرز سال های آخر دچار بیماری زوال عقل، ضعف شدید در سلامتی شده بود و در آخرین فیلم هایش، به دلیل از دست دادن تعادل، به شدت تلو تلو می خورد. بر اساس بیوگرافی آرون، او یک سکته کوچک نیز داشت. سندرز نمی توانست افول چشم انداز سلامتی خود و نیاز به کمک دیگران در انجام کارهای روزمرهٔ خود را تحمل کند و عمیقاً از این وضعیت افسرده شده بود. زمانی که متوجه شد که او دیگر نمی تواند گراند پیانوی خود را بنوازد، آن را به بیرون کشید و با تبر کوبید.
او در سن ۶۵ سالگی خودکشی نمود. آخرین یادداشت او قبل از خودکشی این بود: «مردم عزیز، من شما را ترک می کنم چون حوصله ام سر رفته. احساس می کنم به اندازه کافی زندگی کردام. من شما را با تمام دلواپسی های تان در این فاضلاب دل انگیز تنها می گذارم. موفق باشید»
جورج سندرز ۲۵ آوریل ۱۹۷۲



... [مشاهده متن کامل]
• جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد ( ۱۹۵۰ ) در فیلم همه چیز درباره ایو
• لویدز لندن ( ۱۹۳۶ )
• چهار مرد و یک نیت خیر ( ۱۹۳۸ )
• ربه کا ( ۱۹۴۰ )
• خانه هفت شیروانی ( ۱۹۴۰ )
• خبرنگار خارجی ( ۱۹۴۰ )
• تعقیب تبهکار ( ۱۹۴۱ )
• ماه و شش پشیز ( ۱۹۴۲ )
• این زمین مال من است ( ۱۹۴۳ )
• تصویر دوریان گری ( ۱۹۴۵ )
• سامسون و دلیله ( ۱۹۴۹ )
• همه چیز درباره ایو ( ۱۹۵۰ )
• آیوانهو ( ۱۹۵۲ )
• سفر به ایتالیا ( ۱۹۵۴ )
• آن احساس مطمئن ( ۱۹۵۶ )
• سلیمان و سبا ( ۱۹۵۹ )
• تیری در تاریکی ( ۱۹۶۴ )
• کتاب جنگل ( ۱۹۶۷ )
• اوقات خوش ( ۱۹۶۷ )
• دختری از ریو ( ۱۹۶۹ )
• شب بی پایان ( ۱۹۷۲ )
سندرز سال های آخر دچار بیماری زوال عقل، ضعف شدید در سلامتی شده بود و در آخرین فیلم هایش، به دلیل از دست دادن تعادل، به شدت تلو تلو می خورد. بر اساس بیوگرافی آرون، او یک سکته کوچک نیز داشت. سندرز نمی توانست افول چشم انداز سلامتی خود و نیاز به کمک دیگران در انجام کارهای روزمرهٔ خود را تحمل کند و عمیقاً از این وضعیت افسرده شده بود. زمانی که متوجه شد که او دیگر نمی تواند گراند پیانوی خود را بنوازد، آن را به بیرون کشید و با تبر کوبید.
او در سن ۶۵ سالگی خودکشی نمود. آخرین یادداشت او قبل از خودکشی این بود: «مردم عزیز، من شما را ترک می کنم چون حوصله ام سر رفته. احساس می کنم به اندازه کافی زندگی کردام. من شما را با تمام دلواپسی های تان در این فاضلاب دل انگیز تنها می گذارم. موفق باشید»
جورج سندرز ۲۵ آوریل ۱۹۷۲


