جام وایکینگ

است. اوله ورم، پزشک دربارِ دانمارک در قرن هفدهم بود که به زبان شناسی و به ویژه سنگ رونی ( یا کتببه رونی ) علاقه زیادی داشت. کتیبه رونی تخته سنگ هایی بودند که خط رونی روی آن ها حک شده بود. خط رونی الفبایی بود که در گذشته پیش از مسیحی سازی اسکاندیناوی و اندکی پس از آن برای نوشتن زبان های ژرمنی در اسکاندیناوی و جزیره های بریتانیا از آن استفاده میشد. سال ۱۶۳۶، ورم تحقیقاتش را درباره ی خط رونی منتشر کرد و شعری نوردیکی ( اسکاندیناوی ) نقل کرد که قهرمان آن ادعا می کند آبجو را در Valhalla یا بهشتِ جنگجویان کشته شده ی اسکاندیناوی، از شاخه های منحنیِ درون جمجمه ها خواهد نوشید در حالی که شاعر به شاخه هایی اشاره می کند که از جمجمه حیوانات به بیرون رشد می کنند: یا همان شاخ ها! اما این پزشک دربار، عبارت متن اصلی را به زبان لاتین طوری ترجمه کرد که گویی منظور نویسنده این بوده که قهرمان در بهشت از جمجمه ی کسانی که آن ها را کشته می نوشد و همین ترجمه ی اشتباه، به بدنامی وایکینگ ها افزود. گروه های قومی دیگری هم بودند که ظاهراً از جمجمه های دشمنان شان می نوشیدند، اما آن را به اشتباه به وایکینگ ها نسبت می دهند