جافی

لذا این واژه ی فارسی در اصل و ریشه ( یعنی قبل از اینکه توسط یهودیان و سپس مسیحیان و بعدا مسلمانان پیرو قصه ی افسانه ای آدم و آدمه ی تورائی یا بابا آدم و ننه حوای این سه دین آبراهامی یا ابراهیمی، معنای جفاکار، ظالم و ستمگر بخود بگیرد و اینچنین بدنام شود ) به احتمال قوی یا قریب به یقین از طریق بازی کردن با حروف و اعداد ساخته شده و از دیدگاه واژه سازان ماهر و خبره در میدان ناپیدای بازی کابلا با مرجعیت غیبی و نامعلوم، اشاره به دهگان های ملکوتی یا آسمانی هرکدام از افراد انسانی و دو جنسیتی بودن آنها داشته؛ مشتمل بر ۵ گان مردانه و شاهانه و ۵ گان زنانه و ملکهانه، جملگی خودی و غیر بیگانه از هم، پاراپارادیزی، فرافردوسی یا بهشت برینی و جاودانه. و همچنین به هفتگانی بودن سامان یا نظام کل گیتیائی، کیهانی یا جهانی داشته در قالب هفت عالم یا دنیا به شکل آسمان ها و زمین های هفتگانه و هرآنچه که بین آنهاست.
و نفوس مجرد یا من های آن انسانهای دهگانی هرکدام دارای جای منحصر بفرد، خاص و ویژه ی وجود نفسانی یا منی میباشند که بخود آنها تعلق دارد و نه به چیز ها یا موجودات و یا انسان های دیگری.
به عنوان مثال نفس مجرد یا من هیچ فرد انسانی دیگری و هیچ موجودی نمی تواند جای وجودی ( یا چهار چوب هستی ) نفس مجرد یا منِ مرا تصرف یا اشغال نماید.
دو نوع جاف با دو تصویر حروفی - عددی به شکل؛ جا ۲۳ یا جا ۵ ( نوع فارسی ) و به شکل؛ جا ۲۰ یا جا ۱۰۱۰ ( نوع فارسی - عربی ) از لحاظ حمل بار سنگین امانت رمز عددی یا کد انسانی یعنی عدد ۱۰ و به ویژه دو جنسیتی بودن هرکدام از دو ۱۰، مشتمل بر ۵ جنسیت مذکر یا مردانه و ۵ تا موئنث یا زنانه، همگی خودی و غیر بیگانه از هم، و در پیوند با هم کامل اند و نه به تنهائی.