تیز ناخن

لغت نامه دهخدا

تیزناخن. [ خ ُ ] ( ص مرکب ) تندچنگال و درنده و ژیان. ( ناظم الاطباء ).

تند چنگال و درنده و ژیان

تیزچنگ
آماده پیکار
ز گل پر داغ پشت و روی گلبن
سمن در کندن رخ تیز ناخن
✏ جامی