تیتان ها
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
پیشنهاد کاربران
در فرهنگ جامع ادیان و مذاهب، تألیف عباس قدیانی ( تهران: آروَن، 1392 ) چنین آمده است:
غولان دیگر در یونان باستان به نام تیتان ها ( Titans ) بودند که آنان را پسران گئا ( و اورانوس ) می دانستند و می گفتند که زئوس و خدایان اولمپ کارزار کرده اند، زئوس برای اینکه از خودش دفاع کند، غولانی را که کرونوس زندانی کرده بود، آزاد نمود، سپس جنگ سختی درگرفت، زئوس صاعقه را روانه کرد و آتنه با سپر و نیزه به جنگ آمد. در این هنگام هفائیس تس با پتک سه شاخه خود و دیونیزوس یا دیونیسوس به میدان آمدند، جنگ در گرفت و تیتان ها از طرف دیگر درختان و تخته سنگ ها و پاره های کوه را به سوی ایشان می انداختند، به گفته دیگر یونانیان، تیتان ها دو کوه بلند به نام های پلیون و اوسا را روی هم گذاشتند تا از کوه اولمپ بالا روند. در آن هنگام زمین سوزان بود، جنگل ها از هم می پاشیدند، دریا می جوشید و هوا از آذرخش تفته شده بود. سپس غول هایی که با خدایان اولمپ دستیار بودند، تخته سنگ های بزرگ به طرف تیتان ها پرتاب می کردند. در این کشمکش پیروز شدند و تیتان ها را در پرتگاه انداختند و از آنجا به زیر زمین رفتند و در تارتار در زندانی رویین بخارهای نمناک، در تاریکی جاویدان گرفتار شدند. به عبارتی دیگر می گفتند که یکی از آنها را که اِنسلاد نام داشت، در زیر کوه آتشفشان آتنا ( Atena ) زنجیر کرده بودند و دودی که از دماغه کوه بیرون می آمد نشانه نفس کشیدن او می دانستند و بانگی را که از زمین برمی خواست، غرش او می پنداشتند و چون زمین می لرزید، می گفتند: انسلاد جابجا می شود.
... [مشاهده متن کامل]
غولان دیگر در یونان باستان به نام تیتان ها ( Titans ) بودند که آنان را پسران گئا ( و اورانوس ) می دانستند و می گفتند که زئوس و خدایان اولمپ کارزار کرده اند، زئوس برای اینکه از خودش دفاع کند، غولانی را که کرونوس زندانی کرده بود، آزاد نمود، سپس جنگ سختی درگرفت، زئوس صاعقه را روانه کرد و آتنه با سپر و نیزه به جنگ آمد. در این هنگام هفائیس تس با پتک سه شاخه خود و دیونیزوس یا دیونیسوس به میدان آمدند، جنگ در گرفت و تیتان ها از طرف دیگر درختان و تخته سنگ ها و پاره های کوه را به سوی ایشان می انداختند، به گفته دیگر یونانیان، تیتان ها دو کوه بلند به نام های پلیون و اوسا را روی هم گذاشتند تا از کوه اولمپ بالا روند. در آن هنگام زمین سوزان بود، جنگل ها از هم می پاشیدند، دریا می جوشید و هوا از آذرخش تفته شده بود. سپس غول هایی که با خدایان اولمپ دستیار بودند، تخته سنگ های بزرگ به طرف تیتان ها پرتاب می کردند. در این کشمکش پیروز شدند و تیتان ها را در پرتگاه انداختند و از آنجا به زیر زمین رفتند و در تارتار در زندانی رویین بخارهای نمناک، در تاریکی جاویدان گرفتار شدند. به عبارتی دیگر می گفتند که یکی از آنها را که اِنسلاد نام داشت، در زیر کوه آتشفشان آتنا ( Atena ) زنجیر کرده بودند و دودی که از دماغه کوه بیرون می آمد نشانه نفس کشیدن او می دانستند و بانگی را که از زمین برمی خواست، غرش او می پنداشتند و چون زمین می لرزید، می گفتند: انسلاد جابجا می شود.
... [مشاهده متن کامل]
جمع تیتان و مترادف تایتان ها است.