تواصی

�تواصی� از ریشه �وصیت� است. �وصیت� به معنای توصیه کردن، سفارش کردن، تأکید کردن و یادآوری نمودن است. �تواصی� به معنای یادآوری و سفارش متقابل ( دوطرفه ) است. گاهی من به شما سفارش می کنم که فلان کار را انجام دهید؛ این �وصیت� است. یا شما به من [کاری را] سفارش می کنید؛ این هم �وصیت� است. اما گاهی هر دو به یکدیگر سفارش می کنیم؛ من شما را به �حق� ( یعنی وظیفه ای که بر عهده دارید ) توصیه می کنم و شما نیز من را توصیه می کنید؛ من به شما تذکر می دهم و شما به من تذکر می دهید . [این تواصی است ]
... [مشاهده متن کامل]

تواصی : مداومت، پیگیری مستمر، پی در پی بدون إنقطاع یا تنبلی یا عذر یا بهانه یا شانه خالی کردن. . .
انجام کارهای خوب به یک با یا چندبار؛ کافی نیست؛ حقّانیّت ( اولویت ) ومداومت وعزیمت وصبر مهمه.
تواصو بالحق
وتواصوا بالصبر
همیشه نه گهگاهی.

پند و اندرز