ته وار یا توار

ته وار، آن عقاب ماده ای است که برای نگاهبانی از جوجه هایش، از آرامش و امنیت خویش می گذرد؛ در برابر خطر می ایستد و اگر لازم باشد، جان خود را سپر جان فرزندانش می کند. از همین رو، نام ته وار در معنای نمادین، به موجودی گفته می شود که حفاظت از عزیزانش را بر آسایش و حتی بر جان خویش مقدم می دارد.
در این معنا، ته وار تنها یک پرنده نیست؛ تصویری از مادری است که عشق را از احساس به فداکاری تبدیل می کند.
مادری که وقتی خطر نزدیک می شود، نمی گریزد؛ بال هایش را می گشاید.
مادری که میان خود و فرزندانش، هیچ فاصله ای با خطر باقی نمی گذارد.
ته وار می تواند نماد مادری باشد که برای فرزندانش می ایستد، زنی که از خانواده اش پاسداری می کند، انسانی که برای حفظ عزیزانش از خویشتن می گذرد، و هر کسی که در لحظهٔ خطر، نخستین انتخابش نجات دیگری است.
از این منظر، �ته وار� واژه ای برای توصیف عالی ترین مرتبهٔ فداکاری مادرانه است؛ جایی که عشق دیگر تنها دوست داشتن نیست، بلکه به پناه، سپر و ایستادگی بدل می شود.
معنای نمادین:
مادرِ فداکار؛ پاسبانِ جانِ فرزندان؛ آن که برای حفظ جوجه های خویش از جان و آرامش خود می گذرد؛ نماد عشقِ مادرانه، شجاعت، پناه دادن و ازخودگذشتگی.
در کاربرد ادبی:
�او ته وارِ فرزندان خویش بود؛ بال هایش را بر سر آنان گشود و تمام جهان را پشت سر خود نگه داشت. �
مفهوم بنیادین واژه:
ته وار یعنی آن کس که برای نجاتِ آنانی که دوستشان دارد، خویشتن را به سپر تبدیل می کند.