تنهاخوری

لغت نامه دهخدا

تنهاخوری. [ ت َ خوَ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) تنهاخواری :
چو دریا مکن خو به تنهاخوری
که تلخ است هرچ آن چو دریا خوری.
نظامی.
رجوع به تنها و دیگر ترکیبهای آن شود.

پیشنهاد کاربران

در گویش گوغر صفتی منفی است که به صورت ( tanaaxaari ) تلفظ می شود به معنای به تنهایی خوردن واستفاده کردن وبا محروم کردن دیگران .