تنزوtanzu]اسم - صفت گویشی] در گویش گوغر دارویی دست ساز که از عصاره خشک وغلیظ شده یک یا چند گیاه خاص آسیای شرقی ( ختا وچین. . . ) تهیه شده این عصاره گیاهی سرخ مایل به تیره وگاه سبزوخاکستری است ونوع نامرغوب سرخ رنگش به طین ارمنی آغشته است واین عصاره به شکل قرص های تیره رنگ پودرپذیر در عطاری ها عرضه می شد ومن در مغازه پدرم میرزا حسین حکیم زاده نقوی در گوغر نمونه اش رادیده بودم. این قرص ها ی گیاهی یک قابض ، ضدعفونی کننده ، خشکاننده رطوبت ها وضدخون ریزی قوی شناخته می شده وطبع آن سرد وخشک است وبرای التیام جراحت ها وزخم های کهنه وعفونی پوست ومجاری حساس وادراری ونیز زخم های مقعد وروده و قطع خون ریزی سینه وریه ودرمان اسهال هایی با منشاءخون ریزی بواسیری و به عنوان پادزهر ی موضعی برای گزیدگی ها استفاده می شده
... [مشاهده متن کامل]
البته در گوغر از تنزویا تنزوی ختایی مجزاً به عنوان یک چیز گران قیمت وکمیاب یاد می شود برای نمونه وقتی از گرانی قیمت کالایی شگفت زده شوند می گویند �مگه تنزوهِ�یعنی مگر تنزو است که اینقدر گران است
... [مشاهده متن کامل]
البته در گوغر از تنزویا تنزوی ختایی مجزاً به عنوان یک چیز گران قیمت وکمیاب یاد می شود برای نمونه وقتی از گرانی قیمت کالایی شگفت زده شوند می گویند �مگه تنزوهِ�یعنی مگر تنزو است که اینقدر گران است