تنافور
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
فرهنگ معین
فرهنگ عمید
۲. گناه نابخشودنی.
۳. (اسم، صفت ) کسی که به واسطۀ ارتکاب گناه محکوم شده باشد.
پیشنهاد کاربران
تنافور، تناپور یا تناپوهر به کسی گویند که پنج بارگناه کبیره از او سر بزند و در دین زرتشتی او محکوم است و جزایش جسمانی است.
همانطور که در نمودار زیر نشان داده شده، این واژه از دو ریشه نیا هند و اروپایی است با مفاهیم "بدن" و "مجازات".
همانطور که در نمودار زیر نشان داده شده، این واژه از دو ریشه نیا هند و اروپایی است با مفاهیم "بدن" و "مجازات".
