تضویط

لغت نامه دهخدا

تضویط. [ ت َض ْ ] ( ع مص ) اندوختن و فراهم آوردن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

پیشنهاد کاربران

بپرس