لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
فرهنگ معین
فرهنگ عمید
پیشنهاد کاربران
" تِیزش. تُندش. روشنش ": تشحیذ.
" تیزش ": تشحیذ.
تشحیذ در زبان فارسی به معنای تیز کردن، برّنده کردن یا تیز کردن ابزار است. این واژه بیشتر در زمینه های فنی و صنایع دستی به کار می رود، به ویژه وقتی بخواهند لبه یا نوک چیزی را تیز و برنده کنند.
ریشه و کاربرد
... [مشاهده متن کامل]
- ریشه کلمه از زبان عربی است و به معنای تیز کردن یا برّنده کردن می باشد.
- در زبان فارسی، تشحیذ معمولاً برای تیز کردن چاقو، شمشیر، قلم، یا هر ابزار برنده دیگری به کار می رود.
- در برخی متون ادبی یا فنی، این کلمه ممکن است به صورت استعاری برای تقویت کردن یا بهبود دادن مهارت ها یا توانایی ها نیز استفاده شود.
ریشه و کاربرد
... [مشاهده متن کامل]
- ریشه کلمه از زبان عربی است و به معنای تیز کردن یا برّنده کردن می باشد.
- در زبان فارسی، تشحیذ معمولاً برای تیز کردن چاقو، شمشیر، قلم، یا هر ابزار برنده دیگری به کار می رود.
- در برخی متون ادبی یا فنی، این کلمه ممکن است به صورت استعاری برای تقویت کردن یا بهبود دادن مهارت ها یا توانایی ها نیز استفاده شود.
تحریک طبع شاعرانه. . .
جامی می گوید:
گاه گاهی بیتکی گویم پی تشحیذ طبع
جامی می گوید:
گاه گاهی بیتکی گویم پی تشحیذ طبع
تشحیذ. . .
برای وکلا، تشحیذ ذهن به معنای داشتن توانایی برای بررسی دقیق پرونده ها و شواهد و به کارگیری استدلال های مناسب در دادگاه است. با تشحیذ ذهن، وکلا می توانند مسیرهای حقوقی مختلفی را شناسایی کرده و بهترین استراتژی را برای دفاع یا ارائه دعوا انتخاب کنند.
برای وکلا، تشحیذ ذهن به معنای داشتن توانایی برای بررسی دقیق پرونده ها و شواهد و به کارگیری استدلال های مناسب در دادگاه است. با تشحیذ ذهن، وکلا می توانند مسیرهای حقوقی مختلفی را شناسایی کرده و بهترین استراتژی را برای دفاع یا ارائه دعوا انتخاب کنند.