تزاور

لغت نامه دهخدا

تزاور. [ ت َ وُ ] ( ع مص ) یکدیگر را زیارت کردن. ( زوزنی ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغه ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). || برگشتن از چیزی و مایل شدن از آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغه ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). میل کردن و انحراف نمودن. ( آنندراج ).

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی تَّزَاوَرُ: متمایل میشود(از مصدرتزاور است به معنای تمایل که از ماده زور به معنای میل گرفته شده . )
ریشه کلمه:
زور (۶ بار)

تعبیر به «تَزاوَرُ» که به معنای «تمایل پیدا کردن» است، این نکته را دربردارد که گویی خورشید، مأموریت داشت از سمت راست غار، بگذرد. و از این گذشته «تَزاوَرُ» که از مادّه «زیارت» است توأم با آغازگری است که مناسب طلوع آفتاب می باشد.

پیشنهاد کاربران

وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَاوَرُ عَن کَهْفِهِمْ ذَاتَ الْیَمِینِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِی فَجْوَةٍ مِّنْهُ ذَٰلِکَ مِنْ آیَاتِ اللَّهِ مَن یَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَن یُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُ وَلِیًّا مُّرْشِدًا ( آیه ی ۱۷ سوره کهف )
...
[مشاهده متن کامل]

ﻭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻭﻗﺘﻲ ﻃﻠﻮﻉ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ، ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﻏﺎﺭﺷﺎﻥ ﻣﺘﻤﺎﻳﻞ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ، ﻭ ﻭﻗﺘﻲ ﻏﺮﻭﺏ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ، ﺳﻤﺖ ﭼﭙﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺮﻙ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ، ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﻭﺳﻴﻌﻲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻏﺎﺭﻧﺪ [ ﻛﻪ ﻧﺴﻴﻢ ﻣﻄﺒﻮﻋﺶ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﻣﻰ ﮔﻴﺮﺩ ] ; ﺍﻳﻦ ﺍﺯ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﻱِ [ ﻗﺪﺭﺕِ ] ﺧﺪﺍﺳﺖ . ﺧﺪﺍ ﻫﺮ ﻛﻪ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻛﻨﺪ ، ﺭﺍﻩ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﺮ ﻛﻪ ﺭﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ ، ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻭ ﻳﺎﻭﺭ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺍﻱ ﻧﺨﻮﺍﻫﻲ ﻳﺎﻓﺖ.