ترکمن صحرا

این ریشه باستانی به شکل ورکه به سنسکریت و هندی، به شکل ولک به روسی و دیگر زبان های اسلاوی و به شکل ولف به انگلیسی و دیگر زبان های ژرمنی رسیده است.
گرگان و بندر ترکمن امروزین مرز طبرستان و خراسان بوده اند برای همین میان این دو دست به دست میشده اند، مثلا در زمان قاجار گرگان جزو خراسان بود ولی بعدها به مازندران داده شد.
زبان مردم بومی زبان مازندرانی گویش گرگانی و سپس فارسی با گویش گرگانی یا خراسانی است، البته که این استان ( گلستان ) از مخلوط ترین استان های ایران است. به خاطر مرکز بودنش ترکمن ها، به خاطر قطع آب هیرمند و خشکسالی، سیستانی ها، به خاطر ستم شوروی، قزاق ها و حتی ازبک! از قزاقستان ( البته بیشتر آنها به جمهوری قزاقستان بازگشته اند ولی هنوز شماری مانده اند. ) ، و از زمان صفوی و قبایل آذربایجانی مانند قاجار و. . . هم در آن بوده اند. ولی شهر گرگان و جنوب استان گلستان مازندرانی زبان، و شمالش ترکمن ها هستند.
جرجان یا گرگان به خاطر اینکه مرز خراسان و مازندران است، از هردو ردی بر خود دارد، از نخستین شاعران فارسی سرا فخرالدین اسعد گرگانی اهل این شهر بوده و عاشقانه ویس و رامین از اوست که از نظر نگهداشت واژگان اصیل فارسی اثر چشمگیری است.
همچنین شهرهایی مانند گنبد کاووس هم به قابوس بن وشمگیر اسپهبد بسیار مشهور مازندرانی منسوب هستند.