با درود
در مبحث واژه �تخم�یکسری تغییرات فاحش معنایی رخ داده که صلاح به ذکر دیدم
واژه تخم که در خط اوستایی از زبان پارسی باستان ( پارسگدی ) به صورت �تئوخمن، تئوخما�و در پارسی باستان به صورت �تئوما، تئوگمن�آمده
... [مشاهده متن کامل]
در اصل دلالت معنایی بر �تبار یا از تبار چیزی بودن�داره
اما امروزه به معنای �تخم حیوانات، اجسام بیضی، بیضه انسان و. . . . به کار میره�
- به هرگونه جسم بیضی شکل در پارسی اصیل�هاگٔه، هایَگ، خایه، خایگ�گفته میشده
- به از تبار یا از یک نسب بودن�تئوخمن، تئوما، تئوگمان، تئوگمن، تهوما�گفته میشده
- به دانه ها یا مغز ها�دانَگ، دُوْنَگ، دانه�گفته میشده
- به مایع منی مرد�اَوْ تُهم، آو تُهم و. . . �گفته میشده که در اصل به معنای آبی هست که نسب رو ادامه میده
امروزه در اکثر زبان های ایرانی مانند�لری، کُردی، بلوچی و. . . �به بیضه مرد�گُند�گفته میشه
در اصل این یک چرخش معنایی در طی زمان هست
- در قدیم الایام عقیده بوده که هر مرد که بیضه بزرگتر داشته باشه، شجاعت بیشتری هم خواهد داشت ( که البته امروزه درصد هورمون مردانه یا تستسترون رابطه مستقیمی با اندازه بیضه داره )
- در زبان های ایرانی قدیم ( پارسی، مادی ) به ناحیه تناسلی زن �وارگان، بارگان، وُرگُوْن، وُرژُوْن، واژون، وژن و. . . �گفته میشده و به ناحیه تناسلی مرد ( بجز آلت�نیز�گُن، کُن، کُوْن، گِن، کِن، قِن، ک ن و. . . �گفته میشده
جمع دو مولفه بالا رفته رفته باعث چرخش معنایی�گُن و گُند�شده و به دلالت بر �بیضه مرد رسیده�
در مبحث واژه �تخم�یکسری تغییرات فاحش معنایی رخ داده که صلاح به ذکر دیدم
واژه تخم که در خط اوستایی از زبان پارسی باستان ( پارسگدی ) به صورت �تئوخمن، تئوخما�و در پارسی باستان به صورت �تئوما، تئوگمن�آمده
... [مشاهده متن کامل]
در اصل دلالت معنایی بر �تبار یا از تبار چیزی بودن�داره
اما امروزه به معنای �تخم حیوانات، اجسام بیضی، بیضه انسان و. . . . به کار میره�
- به هرگونه جسم بیضی شکل در پارسی اصیل�هاگٔه، هایَگ، خایه، خایگ�گفته میشده
- به از تبار یا از یک نسب بودن�تئوخمن، تئوما، تئوگمان، تئوگمن، تهوما�گفته میشده
- به دانه ها یا مغز ها�دانَگ، دُوْنَگ، دانه�گفته میشده
- به مایع منی مرد�اَوْ تُهم، آو تُهم و. . . �گفته میشده که در اصل به معنای آبی هست که نسب رو ادامه میده
امروزه در اکثر زبان های ایرانی مانند�لری، کُردی، بلوچی و. . . �به بیضه مرد�گُند�گفته میشه
در اصل این یک چرخش معنایی در طی زمان هست
- در قدیم الایام عقیده بوده که هر مرد که بیضه بزرگتر داشته باشه، شجاعت بیشتری هم خواهد داشت ( که البته امروزه درصد هورمون مردانه یا تستسترون رابطه مستقیمی با اندازه بیضه داره )
- در زبان های ایرانی قدیم ( پارسی، مادی ) به ناحیه تناسلی زن �وارگان، بارگان، وُرگُوْن، وُرژُوْن، واژون، وژن و. . . �گفته میشده و به ناحیه تناسلی مرد ( بجز آلت�نیز�گُن، کُن، کُوْن، گِن، کِن، قِن، ک ن و. . . �گفته میشده
جمع دو مولفه بالا رفته رفته باعث چرخش معنایی�گُن و گُند�شده و به دلالت بر �بیضه مرد رسیده�