تحلی

تحلی. [ ت َ ح َل ْ لی ] ( ع مص ) ( از �ح ل و� ) شیرین دریافتن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) . || شیرین دانستن چیزی را. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ) .
تحلی ٔ. [ ت ِ ل ِءْ ] ( ع اِ ) ( از �ح ل ء� ) موی روی پوست و چرک و سیاهی آن. || پوست کاردرسیده و زخم شده وقت باز کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ) .
تحلی ٔ. [ ت َ ] ( ع مص ) ( از �ح ل ء� ) تحلئة. بازداشتن کسی را از آب و نوشیدن ندادن. || درهمی به کسی دادن. || شیرین ساختن پِسْت را. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ) .
منبع. لغت نامه دهخدا