تبارنامه ساسانیان

حتی آبش خاتون حاکم فارس ( شیراز ) بجای مقاومت برابر مغولان، با فرمانده مغول ازدواج کرد.
مورخین رسمی کشور درکتاب تاریخ دوره راهنمایی، فصل دوازده، آمده: با تدبیر والی فارس ( آبش خاتون ) و اتابکان لُر، مغول ها نتوانستند وارد قسمت جنوب و جنوب غربی ایران ( بختیاری، لُرستان و فارس ) شوند.
📚پناهی سمنانی درکتاب چنگیز چهره خونریز تاریخ، به نقل از دیترامون و ابن بطوطه نوشته: آثار خرابی در لُربزرگ ندیدم.
اتابک هزاراسپ با سلطان محمدخوارزمشاه دارای روابط حسنه بود. سلطان محمد خوارزمشاه به دنبال روابط نزدیکی که با اتابک افراسیاب لُر داشت، دختر او را برای پسرش غیاث الدین پیرشاه گرفت.
📚بعدها وقتی سلطان محمد خوارزم شاه از برابر حمله مغولان به سوی غرب عقب نشینی می کرد، اُمرای عراق عجم را احظار کرد تا با آنان مشورت نماید و برای مقابله با مغولان راه حلی مناسب بیابد.
اتابک نصرةالدین هزاراسپ نیز که در این ایام از جمله مهم ترین حکام منطقه لُربزرگ، محسوب میشد در شمار اینان بود. وقتی اتابک هزاراسپ به حضور سلطان رسید، سلطان محمد خوارزمشاه نسبت به وی نهایت احترام را مرعی داشت و با وی مشورت کرد
قاضی احمد تتوی در تاریخ اَلفی، جلد پنج، صفحه ۳۶۸۲ می نویسد: ملک نصرةالدین هزاراسپ لُر، چون برسید سلطان محمد خوارزمشاه او را به اعزاز و اکرام تمام پیش طلبیده، دراین واقعه از وی مشورت طلبید.
ملک هزاراسپ گفت که: صلاح در آن است که کوچ کنیم و میانه لُر و فارس کوهی است به غایت منیع و حصین که آنرا تنگ تکو گویند، ولایتی است پر نعمت و علف، آن را پناه خود سازیم و از لُر و فارس و شبانکاره صدهزار مرد پیاده جمع کنیم و چون مغول برسد دل قوی در برابر ایشان رویم و کارزار مردانه کنیم.

پروفسور جلالیان برترین حافظ پژوه در کتاب شرح حافظ ص۳۸۴ آورده :{👈ترکان قشقایی👉 امروزی بازماندگان سپاه مغول بوده اند که در اطراف شیراز به دو گروه تقسیم شدند گروه اول که ویژگی مغولی بیشتر در آن ها دیده میشد و مانند مغولهای اجداد خود مطیع دستورات رئیس قبیله بودند و در این کار مانند قرون وسطی مشهورند و گروه دوم بصورت کولیان خوش نشین درآمده و در اطراف شهر شیراز ساکن شده ، سیخ و تنبک میفروختند و دخترانشان با رقاصی و لوندی دل از مردان شهر می ربودند. }
اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال #هندویش بخشم سمرقند و بخارا را
فغان کاین #لولیان شوخ شیرین کار شهر اشوب
چنان بردند دل از ما که ترکان خوان یغما را
👈شرح جلالی ص۱۲۸[[لولیان : کولی ها ، زنان مطرب و سیات چشمی که نژادا #ترک و در شیراز ساکنند. ]]