تام ایول

اما علاقه تام از دوران کودکی بیشتر به نمایش و بازیگری بود. او در دوران مدرسه در نمایش های دانش آموزی شرکت می کرد و به تدریج متوجه شد که استعدادش در اجرای نقش های نمایشی است.
پس از پایان دبیرستان در سال 1927، وارد دانشگاه ویسکانسین شد و ابتدا به تحصیل حقوق پرداخت، ولی در نهایت مسیر زندگی خود را تغییر داد و بازیگری را برگزید .
ایول فعالیت حرفه ای خود را در سال 1928، با حضور در تئاتر آغاز کرد. او در سال1931 به نیویورک رفت تا فرصت های بیشتری برای بازیگری پیدا کند.
شروع کار برای ایول آسان نبود. او برای تأمین هزینه های زندگی کارهای مختلفی انجام می داد و هم زمان به دنبال یافتن نقش در نمایش ها بود. سال های نخست فعالیتش در برادوی، با موفقیت های محدود و شکست های پیاپی همراه بود. خودش بعدها از تعداد زیاد نمایش های ناموفقی که در آن ها حضور داشت، یاد می کرد .
بااین حال، تجربه طولانی در تئاتر باعث شد در اجرای کمدی، بیان دیالوگ و خلق شخصیت های معمولی و باورپذیر مهارت پیدا کند. همین توانایی ها بعدها به یکی از ویژگی های اصلی بازیگری او تبدیل شد.
در سال 1942، با ورود آمریکا به مرحله ای گسترده تر از جنگ جهانی دوم، ایول به نیروی دریایی ایالات متحده پیوست. او تا سال 1945 در نیروی دریایی خدمت کرد و به درجه ستوانی رسید.
پس از پایان جنگ، به تئاتر بازگشت و توانست جایگاه حرفه ای خود را تثبیت کند. حضور در نمایش های موفقی مانند John Loves Mary در سال 1947 به شهرت او در برادوی کمک کرد.
در سال1952، ایول نقش اصلی نمایش برادوی�خارش هفت ساله� را بر عهده گرفت. این نمایش درباره مردی میانسال به نام ریچارد شرمن بود که همسرش برای تعطیلات از شهر خارج شده و او به همسایه جذابش علاقه مند می شود.
در سال 1955، زمانی که نسخه سینمایی این نمایش به کارگردانی بیلی وایلدر ساخته شد، بار دیگر در نقش ریچارد شرمن ظاهر شد. حضور در کنار مریلین مونرو، شهرت او را در سطح بین المللی افزایش داد.
تام دو بار ازدواج کرد :
1 - در 18 مارس1946 با جودی ابوت ( Judith Abbott ) ، دختر جرج ابوت، کارگردان سرشناس تئاتر برادوی، ازدواج کرد. این ازدواج در سال 1947 به طلاق انجامید.
2 - در 5 مه 1948 با مارجوری سنبورن ( Marjorie Sanborn ) ازدواج کرد. این ازدواج تا زمان مرگ ایول ادامه داشت و حاصل آن پسری به نام تیلور بود که با نام تیت ایول نیز شناخته می شد.
فیلمهایش :
دنده آدام ( 1949 ) - زندگی از آن خود ( 1950 ) - چریک آمریکایی در فیلیپین ( 1950 ) - خارش هفت ساله ( 1955 ) - دختر نمی تواند جلوی خودش را بگیرد ( ۱1956 ) - ستوان دامن پوش ( 1956 ) - سرگرمی بزرگ آمریکایی ( 1956 ) - نمایشگاه ایالتی ( 1962 ) - در جست وجوی یک مرد ( 1972 ) - آن ها فقط اربابانشان را می کشند ( 1972 ) - پروانه ها در گرما ( 1979 )
تام ایول در12 سپتامبر1994، در 85سالگی، در مرکز نگهداری و درمان وابسته به بنیاد سینما و تلویزیون در وودلند هیلز کالیفرنیا درگذشت. همسرش اعلام کرد که او مدت ها از بیماری های گوناگون رنج می برد.