مفهوم تاب آوری نخستین بار توسط بوریس سایرولنیک، عصب پژوه، در زمینه بازیابی تعادل روانی فرد پس از بحران مطرح شد. سپس به بیان توانمندی جوامع در مواجهه با بحران نیز تعیم یافت. تاب آوری اجتماعی شامل ظرفیت پیش بینی، آماده سازی، مداخله و تطبیق با شرایط متغیر است و به تقویت همبستگی اجتماعی در برابر چالش های ملی نیز تعریف شده است. تاب آوری دارای کاربردهای مختلف چون تاب آوری خانوادگی، سازمانی، فرهنگی، اقتصادی، زیست محیطی، حکمرانی و ملی است.
... [مشاهده متن کامل]
تاب آوری ایرانی بیانگر توانمندی های تاریخی و نهادی مردم ایران در عرصه های مختلف در مواجهه با بحران ها و شوک های غیرقابل پیش بینی است. در ادبیات راهبردی، وجه تمایز مقاومت از تاب آوری در این است که مقاومت بر ایستادگی فیزیکی تأکید دارد، اما تاب آوری به معنای توانایی یک سیستم برای بهبود و بازگشت به مسیر توسعه پس از وقوع شوک است. تاب آوری در ایران در دو سطح بررسی شده است:
1. سطح ایستا: بازیابی عملکردهای ازدست رفته و بازگشت به شرایط پیش از بحران.
2. سطح پویا: هماهنگی مستمر با تغییرات و بازسازی ساختارها.
... [مشاهده متن کامل]
تاب آوری ایرانی بیانگر توانمندی های تاریخی و نهادی مردم ایران در عرصه های مختلف در مواجهه با بحران ها و شوک های غیرقابل پیش بینی است. در ادبیات راهبردی، وجه تمایز مقاومت از تاب آوری در این است که مقاومت بر ایستادگی فیزیکی تأکید دارد، اما تاب آوری به معنای توانایی یک سیستم برای بهبود و بازگشت به مسیر توسعه پس از وقوع شوک است. تاب آوری در ایران در دو سطح بررسی شده است:
1. سطح ایستا: بازیابی عملکردهای ازدست رفته و بازگشت به شرایط پیش از بحران.
2. سطح پویا: هماهنگی مستمر با تغییرات و بازسازی ساختارها.