بیهده دو

بیهُدِه دو: ( بیهوده دونده ) سرگردان. بی هدف باشتاب این سو وآن سو در حرکت
نمونه از حکیم عمر خیام
ای خواجه بِدان کین فلکِ بیهده دو
همچون من وتو دید بسی کهنه ونو
آغازوسرانجام جهان راچه کنی
ازعمرنصیب خویش بردار وبرو