بونریشت

بونریشت ( بُونرِشت ) بخوانید واژه ای است از دو بخش بُون پایه و اساس و ریشه، و ریشت از بون ریشتَن ( رِشتَن بخوانید ) با چیم ریسیدن؛ راست و ریس کردن؛ تنظیم کردن، راست و درست کردن. این واژه در زبان ایرلندی به چیم "قانون اساسی" است، رَواندوز ( جالب و دلکش ) نیست؟ دامال ( گیرا و جذاب ) نیست؟ اَبَرنیگَرین ( قابل توجُّه ) نیست؟ چنین می سَهَد که ما ایرانیان و ایرلندی ها همریشه هستیم. اگر درباره پارسی بودن واژه گانون یا کانون ( قانون ) گومان ( شکّ ) داریم که نباید چنین باشد، چون خود اعراب مسلمان زدن سکه، خط کنونی و دستور زبان عربی، و کشورداری پیشرفته را از ایرانیان آموختند، و به گمان می رسد که قانون معرّب گانون است و آن نیز دگردیسیده واژه کانون ( مرکز ) می باشد. در زبان عربی به قانون اساسی دوستور می گویند که چنین می سَهَد که دگرگون شده واژه پارسی دَستور ( فرمان ) است که از سوی دربار پادشاهی ایران در پایتخت، کانون فرمانروایی شاهنشاهی ایران، به دست فرماندار آنجا می رسیده است و بسان قانون به انجام می رسیده است. شاید، آنچه در ایران، بویژه در زمان هخامنشیان یا اشکانیان به قانون اساسی گفته می شده، همین واژه بونریشت ( بونرِشت بخوانید ) بوده است و شاید ایرلندی ها با ایرانیان همخون و خویشاوند هستند و زمانه و رخدادهای گذشته پای آنان را به آن گَزیرَگ یا آداگ ( جزیره یا آدا ) بخوانید ) کشانیده است. بله! گانون یا کانون به دستوری گفته می شده است که از کانون پادشاهی ایران به اُستانداران یا ساتراپ ها می رسیده است و از این روی، دستور و یا کانون نامیده می شده و همین واژه پس از چیرگی اعراب به خود ایرانیان برگردانیده شده است و از همین رو است که واژه اساسی ( واژه عربی با چیم بنیادین ) به آن افزوده شده است. با این همه، به گمان می رسد که واژه بونریشت همان قانون بنیادین ( اساسی ) از زبان خود مردم آریایی ایران بوده است. پس می توان نوشت:
... [مشاهده متن کامل]