بواب


مترادف بواب: حاجب، دربان، سرایدار، نگهبان

لغت نامه دهخدا

بواب. [ ب َوْ وا ] ( ع ص ، اِ ) دربان. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( دهار ) ( غیاث ). دربان و نگهبان. ( ناظم الاطباء ). دربان. ج ِ بوابان و بوابون. ( از اقرب الموارد ) :
بلند گردون زیبدت درگه عالی
که زهره حاجب باشدش مشتری بواب.
مسعودسعد.
به سربزرگی جدان من که بودیشان
درازگوش ندیم و درازدم بواب.
خاقانی ( دیوان چ سجادی ص 54 ).
هرکه حاجت بدرگهی دارد
لازمست احتمال بوابش.
سعدی.
اگر بواب و سرهنگان ز درگه هم برانندت
از آن بهتر که در پهلوی مجهولی نشانندت.
سعدی.
|| دهانه روده اثناعشر که از معده اندر وی گشاده است. ( ذخیره خوارزمشاهی ). اندر آخر معده منفذی اندر روده اثناعشری گشاده است و این منفذ را بواب گویند و این بواب ، از برای مری تنگ تر است. ( ذخیره خوارزمشاهی ).

فرهنگ فارسی

دربان، نگهبان
( صفت ) دربان نگهبان در سرای .

فرهنگ معین

(بَ وّ ) [ ع . ] (ص . ) دربان ، نگهبان .

فرهنگ عمید

دربان، نگهبان در.

جدول کلمات

نگهبان در, دربان

پیشنهاد کاربران

سعدی نه غزل دارد نخ قصیده رو کجای دلم بزارم
حاجب، دربان، سرایدار، نگهبان
شعر از سعدی نیست جعلیست و کلا قصاید و غزلیات سروده ی استاد حامد رحمتی است
بیت زحمت بود بواب را سعدی نه غزل دارد نه قصیده اشعار سروده ی استاد حامد رحمتی است
فریاد می دارد رقیب از دست مشتاقان او
آواز مطرب در سرا زحمت بود بواب را
سعدی