بو کلمه ای تورکی است که از فعل بورماق به معنی بو دادن گرفته شده ریشه آن بور بوده و به شکل بو وارد فارسی شده است با اضافه شدن ن بدان به شکل بورون و به معنی بینی در می آید که عضو بویایی است و در فارسی فاقد ریشه می باشد این فعل در دیوان الغات تورک آمده است
