به اتفاق

اتفاقا و از قضا :دو واژه ای هستند که پنداشت ودر یافت آنها آشکار و روشن نیست و گویشوران و کاربران فارسی آن پنداشت ودریافت خود را بر آن بار مینمایند با آنکه درست نمی باشد.

باتفاق معنای اتفاقاً هم می دهد چنان که در تاریخ بیهقی در شرح بردار کردن حسنک آمده:� و بوسهل بخندید و باتفاق شراب در دست داشت به بوستان ریخت. . . �

به اتفاق:به اتفاق آراء، به اجماع، به عقیده ی همگان.
( ( آرام نیست در همه عالم به اتفاق
ور هست در مجاورت یار محرم است ) )
( گزیده غزلیات سعدی، حسن انوری، انتشارات علمی، چ اول، ۱۳۶۹، ص۱۳۶. )

یک لحظه