بلهور

balhur : در گویش گوغر به عقب مانده ، نادان و گیج ومنگ گویند . ( فرهنگ گویش گوغر از اکبر نقوی ) فکرکنم با ابله وبُله هم خانواده است .

در زبان مازندرانی بلهور به معنای شعله های آتش است هنگامی که زیاد شده باشد
"تش بلهور یزو" یعنی آتش زبانه کشید وزیاد شد