بشنیدن

لغت نامه دهخدا

بشنیدن. [ ب ِ ش ِدَ / ب ِ دَ ] ( مص ) شنیدن. استماع کردن :
تهمتن چو بشنید گفتار دیو
برآورد چون شیر جنگی غریو.

فردوسی.

رجوع به شنیدن شود.

شنیدن . استماع کردن .

بشنیدن / فارسی
در کُردی سورانی به شنیدن، بیستن می گویند که به هم شبیه هستند، بشنیدن = بیستن