بشر بن حارث مروزی

دانشنامه اسلامی

[ویکی شیعه] بِشْر(بُشْر) بن حارث مَروزی مشهور به بِشر حافی (۱۵۰-۲۲۷ق) از زهاد و از مشایخ صوفیه در قرن سوم قمری است. بشر در بغداد زندگی می کرد و بنابر برخی منابع تحت تأثیر سخنان امام کاظم (ع) توبه کرده است. بشر را به دلیل اینکه کفش نمی پوشید، «حافی(پابرهنه)» لقب داده اند.
بشر فرزند حارث بن عبدالرحمن مروزی (از سران حکومتی مرو) و از اهالی خراسان بود. به گفته ابن خلکان او از نوادگان بعبور (عبدالله) به شمار می رفت که به دست امام علی(ع) اسلام آورده بود. بشر در سال ۱۵۰ق در یکی از روستاهای اطراف مرو به دنیا آمد اما در بغداد ساکن شد. ابن کثیر، تولد او را در بغداد دانسته است.
کنیه بشر «ابونصر» بود و به دلیل اینکه کفش نمی پوشید او را حافی (پابرهنه) لقب داده اند. درباره اینکه چرا کفش نمی پوشید، گفته اند: چون در دیداری که با امام کاظم (ع) داشت، پابرهنه بود، به احترام این ملاقات، کفش نمی پوشید. گفته شده است هنگامی که از او پرسیدند که چرا کفش نمی پوشی؟ در پاسخ گفت:

پیشنهاد کاربران

مشخصات فردی و القاب
• نام کامل: ابونصر بِشر بن حارث بن عبدالرحمن مروزی.
• لقب معروف: �حافی� به معنای �پابرهنه�. نقل شده است که او پس از توبه، دیگر کفش نپوشید و می گفت: �چون آن لحظه که با خدا آشتی کردم پابرهنه بودم، دیگر شرم دارم که میان من و زمینِ او، پوستی ( کفش ) فاصله باشد. �
...
[مشاهده متن کامل]

• زادگاه: روستای �بَرسان� در نزدیکی مرو ( خراسان قدیم ) . اما بیشتر عمر خود را در بغداد سپری کرد.
واقعه توبه ( تحول روحی )
داستان توبه بشر حافی در کتب صوفیه ( مانند تذکرةالاولیاء عطار ) بسیار مشهور است. گفته می شود او در ابتدا زندگی غافلانه و خوش گذرانی داشت. روزی در راه، پاره کاغذی یافت که نام �الله� بر آن نوشته شده بود. آن را برداشت، معطر کرد و در شکاف دیواری نهاد. همان شب در خواب به او گفته شد: �چون نام ما را معطر کردی، نامت را در دنیا و آخرت معطر و بلندمرتبه کردیم. � این واقعه سرآغاز تحول بزرگ روحی او گشت.
جایگاه در تصوف و اخلاق
• زهد و ورع: او مظهر زهدِ حقیقی و احتیاط بسیار در حلال و حرام بود. حتی از نوشیدن آب نهرهایی که توسط حاکمان وقت کنده شده بود، پرهیز می کرد.
• ارتباط با بزرگان: وی با امام احمد بن حنبل معاصر بود و احمد بن حنبل با وجود مقام علمی بالا، برای کسب معرفت و اخلاق به نزد بشر می آمد و او را ستایش می کرد. همچنین از شاگردان و همراهان فضیل بن عیاض محسوب می شد.
• سخن برگزیده: �اگر مردم در عظمت خداوند می اندیشیدند، هرگز از فرمان او سرپیچی نمی کردند. �
تاریخ وفات ( مطابق با تصویر )
• تاریخ: دهم محرم ( روز عاشورا ) سال ۲۲۷ هجری قمری.
• روز: چهارشنبه.
• محل دفن: او در بغداد در منطقه �باب الحرب� به خاک سپرده شد و آرامگاه او سال ها زیارتگاه اهل دل بوده است.
بشر حافی از معدود مشایخی است که تمامی فرقه ها و گرایش های اسلامی ( از صوفیه تا اهل حدیث ) بر فضل، تقوا و صداقت او اتفاق نظر دارند.