لغت نامه دهخدا
برزیده. [ ب َ دَ / دِ ] ( ن مف ) نعت مفعولی از برزیدن ، کرده. عمل کرده. معمول داشته : و سلوک شیوه رشاد ببرزیده. ( جهانگشای جوینی ). و رجوع به برزیدن شود. فرهنگ فارسی
نعت مفعولی از برزیدن عمل کرده . پیشنهاد کاربران
بُرزیده = رفیع ، بلند
تمرین کرده
انتخاب شده
