بخع
لغت نامه دهخدا
بخع. [ ] ( ع مص ) ناامید کردن کسی را. شرمگین کردن او را. || بتندی سرزنش کردن. ( از دزی ج 1 ص 55 ).
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۲(بار)
کشتن و تلف کردن خود از اندوه شاید تو خودت را تلف کنی از این که ایمان نمیآورند در قاموس و مفردات آمده: «البخ قتل النفس غَمّاً» این کلمه معانی دیگری نیز دارد ولی در قرآن نیامده است. اقرب الموارد گفته: «بَخَعَ نفسه: قَتَلَهُ مِنْ وَجْدٍ اَو غَیظٍ».
کشتن و تلف کردن خود از اندوه شاید تو خودت را تلف کنی از این که ایمان نمیآورند در قاموس و مفردات آمده: «البخ قتل النفس غَمّاً» این کلمه معانی دیگری نیز دارد ولی در قرآن نیامده است. اقرب الموارد گفته: «بَخَعَ نفسه: قَتَلَهُ مِنْ وَجْدٍ اَو غَیظٍ».
wikialkb: ریشه_بخع
پیشنهاد کاربران
برای رفع اشتباه:
ماجرای تَهنیَت به تبریک اصحاب حضرت محمد ( ص ) به ویژه خلیفه اول و دوم به امام علی ( ع ) بعد از اعلام ولایت او از سوی حضرت محمد ( ص ) در واقعه غدیر اشاره دارد. این خبر دلیلی بر حقانیت امام علی ( ع ) و منظور پیامبر ( ص ) در اعلام جانشینی او در روز غدیر دانسته شده است.
... [مشاهده متن کامل]
ماجرای تهنیت، به تبریک اصحاب حضرت محمد ( ص ) پس از اعلام ولایت امام علی ( ع ) از سوی پیامبر ( ص ) در روز غدیر ( ۱۸ ذی الحجه سال دهم قمری ) اشاره دارد. عمر بن خطاب با عبارت بَخٍّ بَخٍّ لَک یا عَلِی أَصْبَحْتَ مَوْلَای وَ مَوْلَی کلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ( ترجمه: بَه بَه بِه تو ای علی که مولای من و مولای هر مرد مؤمن و زن مؤمنی گردیدی ) به علی ( ع ) تبریک گفت. در برخی نقل ها به جای کلمه علی، بن ابی طالب یا امیرالمؤمنین به کار رفته است. همچنین در برخی متون به جای مؤمن و مؤمنه، واژه مسلم آمده است. احمد بن حنبل نیز گفته عمر را این چنین آورده است: هَنِیئًا یا ابْنَ أَبِی طَالِبٍ، أَصْبَحْتَ وَأَمْسَیتَ مَوْلَی کلِّ مُؤْمِنٍ وَمُؤْمِنَة ( ترجمه: گوارا باد بر تو ای فرزند ابی طالب، صبح کردی و شام کردی در حالی که مولای هر مرد و زن با ایمان هستی ) .
ماجرای تَهنیَت به تبریک اصحاب حضرت محمد ( ص ) به ویژه خلیفه اول و دوم به امام علی ( ع ) بعد از اعلام ولایت او از سوی حضرت محمد ( ص ) در واقعه غدیر اشاره دارد. این خبر دلیلی بر حقانیت امام علی ( ع ) و منظور پیامبر ( ص ) در اعلام جانشینی او در روز غدیر دانسته شده است.
... [مشاهده متن کامل]
ماجرای تهنیت، به تبریک اصحاب حضرت محمد ( ص ) پس از اعلام ولایت امام علی ( ع ) از سوی پیامبر ( ص ) در روز غدیر ( ۱۸ ذی الحجه سال دهم قمری ) اشاره دارد. عمر بن خطاب با عبارت بَخٍّ بَخٍّ لَک یا عَلِی أَصْبَحْتَ مَوْلَای وَ مَوْلَی کلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ( ترجمه: بَه بَه بِه تو ای علی که مولای من و مولای هر مرد مؤمن و زن مؤمنی گردیدی ) به علی ( ع ) تبریک گفت. در برخی نقل ها به جای کلمه علی، بن ابی طالب یا امیرالمؤمنین به کار رفته است. همچنین در برخی متون به جای مؤمن و مؤمنه، واژه مسلم آمده است. احمد بن حنبل نیز گفته عمر را این چنین آورده است: هَنِیئًا یا ابْنَ أَبِی طَالِبٍ، أَصْبَحْتَ وَأَمْسَیتَ مَوْلَی کلِّ مُؤْمِنٍ وَمُؤْمِنَة ( ترجمه: گوارا باد بر تو ای فرزند ابی طالب، صبح کردی و شام کردی در حالی که مولای هر مرد و زن با ایمان هستی ) .