بخارادوزی یکی از انواع رودوزی های سنتی و از شاخه های صنایع دستی تزیینی کاربردی ایرانی است که خاستگاه آن به منطقهٔ بخارا در ازبکستان نسبت داده می شود. این هنر دستی با بهره گیری از نخ و سوزن بر روی پارچه های ساده اجرا می شود و در طول تاریخ، میان اقوام ایرانی و ترک رواج داشته است.
... [مشاهده متن کامل]
بخارادوزی در دوره های سلجوقی، تیموری، صفوی و قاجار، دستخوش تحولاتی در شیوهٔ اجرا، نقوش و کاربرد شده و امروزه به عنوان بخشی از میراث فرهنگی، در برخی مناطق تولید می شود.
در بخارادوزی به عنوان یکی از انواع رودوزی های سنتی و صنایع دستی تزیینی کاربردی، پارچه های ساده با نخ و سوزن به پارچه هایی با طرح های زیبا و رنگی تبدیل می شوند. اغلب پارچه های مورد استفاده برای بخارادوزی شامل کتان، چلوار، ابریشم، تافته و پارچهٔ پشمی است. مبدأ این هنر، شهر بخارا در ازبکستان است؛ در این شهر ابریشم و پنبه تولید می شده و محصول آن به قدری زیاد بوده که از آن هنر بخارادوزی را ابداع کرده اند.
این نوع سوزن دوزی در دورهٔ سلجوقی از رواج کاملی برخوردار بوده و آثاری از آن نیز در موزه های جهان دیده می شود. قدیمی ترین نمونهٔ بخارادوزی مربوط به دورهٔ تیموری است که سفیر اسپانیا در سفرنامهٔ خود پس از رفتن به دربار تیمور گرگانی، اشاره ای به آن می کند. در دورهٔ تیموری، هنر بخارادوزی گسترش یافت و بخارادوزان این دوره موفق شدند که آن را بر روی پارچهٔ تافته و به صورت دو رو اجرا کنند.
... [مشاهده متن کامل]
بخارادوزی در دوره های سلجوقی، تیموری، صفوی و قاجار، دستخوش تحولاتی در شیوهٔ اجرا، نقوش و کاربرد شده و امروزه به عنوان بخشی از میراث فرهنگی، در برخی مناطق تولید می شود.
در بخارادوزی به عنوان یکی از انواع رودوزی های سنتی و صنایع دستی تزیینی کاربردی، پارچه های ساده با نخ و سوزن به پارچه هایی با طرح های زیبا و رنگی تبدیل می شوند. اغلب پارچه های مورد استفاده برای بخارادوزی شامل کتان، چلوار، ابریشم، تافته و پارچهٔ پشمی است. مبدأ این هنر، شهر بخارا در ازبکستان است؛ در این شهر ابریشم و پنبه تولید می شده و محصول آن به قدری زیاد بوده که از آن هنر بخارادوزی را ابداع کرده اند.
این نوع سوزن دوزی در دورهٔ سلجوقی از رواج کاملی برخوردار بوده و آثاری از آن نیز در موزه های جهان دیده می شود. قدیمی ترین نمونهٔ بخارادوزی مربوط به دورهٔ تیموری است که سفیر اسپانیا در سفرنامهٔ خود پس از رفتن به دربار تیمور گرگانی، اشاره ای به آن می کند. در دورهٔ تیموری، هنر بخارادوزی گسترش یافت و بخارادوزان این دوره موفق شدند که آن را بر روی پارچهٔ تافته و به صورت دو رو اجرا کنند.