بُجنوردی، سیّد حسن (بجنورد ۱۳۱۶ـ عراق ۱۳۹۶ق)
فقیه و حکیم ایرانی. پس از تحصیل مقدمات علوم، برای تکمیل تحصیلات به حوزۀ مشهد و سپس به حوزۀ نجف رفت، تا بدان جا که آوازۀ فقاهت، قدرت ذهنی و حافظۀ فوق العاده و مشرب درسی او شهرت یافت. وی در فقه و اصول از استادانی همچون حاج آقا حسین قمی، محمد آقازاده، آقا ضیاء عراقی، میرزای نائینی و در فلسفه از حاج فاضل خراسانی و آقا بزرگ شهیدی در مشهد بهره جست. محمّدرضا مظفر، سیّد محمّدتقی حکیم، محمّدتقی جعفری و سیّد جلال الدین آشتیانی از شاگردان اویند. از آثارش: القواعد الفقهیة (قم ۱۳۷۷ش)؛ قولنا فی الحکمة که حاشیه ای بر اسفار ملاصدرا است؛ ذخیرة العباد لیوم المعاد یا رسالۀ عملیه (نجف ۱۳۷۵ق)؛ منتهی الاصول (نجف ۱۳۷۹ق).
فقیه و حکیم ایرانی. پس از تحصیل مقدمات علوم، برای تکمیل تحصیلات به حوزۀ مشهد و سپس به حوزۀ نجف رفت، تا بدان جا که آوازۀ فقاهت، قدرت ذهنی و حافظۀ فوق العاده و مشرب درسی او شهرت یافت. وی در فقه و اصول از استادانی همچون حاج آقا حسین قمی، محمد آقازاده، آقا ضیاء عراقی، میرزای نائینی و در فلسفه از حاج فاضل خراسانی و آقا بزرگ شهیدی در مشهد بهره جست. محمّدرضا مظفر، سیّد محمّدتقی حکیم، محمّدتقی جعفری و سیّد جلال الدین آشتیانی از شاگردان اویند. از آثارش: القواعد الفقهیة (قم ۱۳۷۷ش)؛ قولنا فی الحکمة که حاشیه ای بر اسفار ملاصدرا است؛ ذخیرة العباد لیوم المعاد یا رسالۀ عملیه (نجف ۱۳۷۵ق)؛ منتهی الاصول (نجف ۱۳۷۹ق).