بانو شاعره بزرگی: صاحب تذکره مرآت الخیال که معاصر شاه جهان پادشاه هندوستان بوده مینویسد بزرگی زنی است که اصلش از کشمیر و در زمان جهانگیر پادشاه هند از شغل سابق که لولی [۱] بوده منصرف و گوشه نشینی اختیار کرده. روزی چهار شاعر برای دیدن او رفتند، بزرگی اجازه ورود نداد و در این اثناء بچه عربی که خالی از تعشق نبود رسید و او را اجازه ورود داد. این رفتار بر شاعران گران آمده این رباعی نوشته نزد او فرستادند:
... [مشاهده متن کامل]
ای شیوه کفر و دین بهم ساخته ئی
غم را بوجود خود عدم ساخته ئی
آثار بزرگی ز جبینت پیداست
گه با عرب و گه بعجم ساخته ئی
بزرگی فی البدیهه این بیت مشهور را گفته و در جواب فرستاد:
روزی که نهادیم در این دیر قدم
گفتیم صلای است عرب را و عجم
مرات الخیال نوشته که این بیت مشهور هم از او است:
مو بمو در ناله ام گوشی که استاد ازل
رشته جانم بجای تار در طنبور بست
توضیح:
[۱]: لول بمعنی بی حیا و بی شرم ولولی زن بدکار را گویند/برهان قاطع
... [مشاهده متن کامل]
ای شیوه کفر و دین بهم ساخته ئی
غم را بوجود خود عدم ساخته ئی
آثار بزرگی ز جبینت پیداست
گه با عرب و گه بعجم ساخته ئی
بزرگی فی البدیهه این بیت مشهور را گفته و در جواب فرستاد:
روزی که نهادیم در این دیر قدم
گفتیم صلای است عرب را و عجم
مرات الخیال نوشته که این بیت مشهور هم از او است:
مو بمو در ناله ام گوشی که استاد ازل
رشته جانم بجای تار در طنبور بست
توضیح:
[۱]: لول بمعنی بی حیا و بی شرم ولولی زن بدکار را گویند/برهان قاطع