بان ویزه

لغت نامه دهخدا

بان ویزه. [ زِ ] ( اِخ ) دهی است از بخش چوار شهرستان ایلام که در 12 هزاروپانصد گزی باختر چوار و 12 هزارگزی باختر راه شوسه ایلام به شاه آباد واقع است و دارای 350 تن سکنه است ، آب آن از رودخانه مورت ،محصول آن غلات ، شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی قالی بافی است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 5 ).

فرهنگ فارسی

پیشنهاد کاربران

بان ویزه
این اسم دو قسمت است
بان ویزه
بان به معنای زمین اندک و هموار کشاورزی است
ویزه هم به معنای گردو است
پس بان ویزه روی هم می شود
( زمینی که دران باغ گردویی باشد )