بامه

/bAme/
معنی انگلیسی:
beam

لغت نامه دهخدا

بامه. [ م َ / م ِ ] ( اِ ) ریش دراز وبزرگ و انبوه باشد. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). ریش انبوه. ( فرهنگ جهانگیری ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ( ص ) درازریش. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). بلمه نیز گویند. ( فرهنگ خطی ) ( از فرهنگ شعوری ج 1 ص 192 ). ( شرفنامه منیری ). مقابل کوسه. ( از انجمن آرای ناصری ). محتمل است که مصحف یا صورت دیگری از بلمه باشد.( یادداشت مؤلف ). و آنرا بلمه نیز گویند ظاهراً یکی تصحیف دیگری است. ( فرهنگ رشیدی ). کسی که ریش دراز وانبوه دارد و کوسه نیست و نام دیگرش بلمه است. ( فرهنگ نظام ) ( از ناظم الاطباء ). ریش تپه. لحیانی. ریشو. گرد ریش. کلان ریش. ریش آور. پرریش. تپه ریش. بزرگ ریش.

فرهنگ فارسی

ریش دراز و بزرگ و انبوه باشد

فرهنگ معین

(مَ )(اِ. ص . ) ریش دراز و انبوه ، مردی که ریش دراز دارد.

فرهنگ عمید

= بلمه

جدول کلمات

ریش بلند و انبوه , مرد ریش دراز

پیشنهاد کاربران

بامه. . . ریش بلند. . مرد ریش دار بزرگ
مرد ریش دراز، ریش بلند و دراز، ریش بزرگ و بلند
بامه نام خانوادگی در یک طایفه از روستاهای استان خراسان جنوبی ، شهرستان درمیان، شهر گزیک، روستای آواز میباشد.
همچنین نام خانوادگی یک طایفه در دشتیاری چابهار در سیستان و بلوچستان ایران می باشد.