ترهنده. [ ت َ هََ دَ / دِ ] ( ص ، اِ ) چیزی آراسته و با طراوت را گویند. ( فرهنگ جهانگیری ) ( برهان ) ( از فرهنگ رشیدی ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج )
ریان
تازه و شاداب، پر از نیروی زندگی. تازه، شاداب، سرزنده، نو
آبدار
سرسبز
تروتازه
با طراوت. ( با + طراوت ) با تر و تازگی. رجوع شود به با، که در این جا معانی «دارایِ»، «صاحب»، «خداوند»، «مالک» و «ذو» را دارا می باشد. همچنین رجوع شود به طراوت.
مقایسه شود با بی طراوت ( بی + طراوت ) و توجه شود به واژه هائی چون باسلیقه ( با + سلیقه ) و بی سلیقه ( بی + سلیقه ) .