بازانیدن

لغت نامه دهخدا

بازانیدن. [ دَ ] ( مص ) متعدی باختن. بازاندن. بر حریف غالب شدن. رجوع به باختن و بازاندن شود.

باز آنیدن = ضعیف تر شدن.
( ( # وندیداد - هَرَسُویتس وِرلَگ ) )