بائی کلا
گویش مازنی
پیشنهاد کاربران
������ روستای بائیکلا در قدیم
سرزمین چلاو تاریخ کیاییان چلاوی
بائیکلا در آن روزگار جزو سرزمین بزرگ و غنی چلاو بوده
دهستان چلاو جز بخش مرکزی شهرستان آمل ودر منطقه میانکوهی مرطوب جنگلی قرار دارد.
... [مشاهده متن کامل]
سرزمین چلاو از سمت شمال به دهستان دشت سر واز جنوب به دهستان بهرستاق واز شرق به روستای فیلبند وبخش بندپی غربی شهرستان بابل و از غرب به رودخانه هراز و دهستان لیتکوه محدود است و شامل ده روستا به نامهای پاشاکلا - پاریمه - نجارکلا - تیار - گنگرج کلا - سنگ چال - � زرخونی - چمبن و فیلبند است .
این سرزمین امروزه به غایت زیبا و سرسبز است بطوری که باید این سرزمین را بهشت گمشده ایران بپنداریم�� در گذشته وسعت چلاو بیش از امروز بوده رابینو سیاح انگلیسی که در دوره قاجار به مازندران سفر کرده است وسعت چلاو را محمدآباد ورزکه و روستاهای دشت سر چون شهنکلا - میله وکمدره میدانسته واین نشان از وسعت این منطقه داشته است خاصه آنکه بسیاری از اهالی چلاو در روستاهای دشت سر زندگی می کردند.
در مورد وجه تسمیه چلاو دو روایت است یکی آنکه این سرزمین بدین خاطر به چلاو موصوف است که� چهل رودخانه از ان میگذرد و پس از طی مسافتی همه این چهل رودخانه به رودخانه هراز می پیوندند نظر دیگر آنست چون منطقه چلاو پرآب و باران بوده به زبان طبری به شلاب معروف شده است به هر حال چه چلاو و چه شلاو این منطقه دارای تاریخ پرباری است� که با افسانه ها در آمیخته است.
ابن اسفندیار مینویسد چلاو جایگاه فریدون بوده است .
� فریدون برای فرار از دست ضحاک به چلاو پناه آورد وی می نویسد آنجا جایگاه گاوان وبیشه هاست وجود هفت قلعه در این منطقه که مهمترین آن سامان و دارا است نشان از نقش تاریخی این منطقه در تاریخ مازندران دارد .
البته گروهی از مورخان معتقدند که چلاو بخشی از سوادکوه است واین بدین خاطر بوده که نواحی تحت تصرف کیاییان چلاوی مناطقی از سوادکوه را در برداشته و همین مساله باعث شده که ظهیرالدین مرعشی وملا شیخ علی گیلانی چلاو را محدوده سوادکوه بدانند با این حال چون این مناطق از طریق کوهستان ارتباط داشتند ممکن بوده سوادکوه نیز جز مناطق چلاو بوده باشد اعتماد السلطنه وزیر انطباعات دوره ناصری در مرات البلدان چلاو را جز بلوک طبرستان و مازندران میداند که تیول منشی الممالک بوده است همو در کتاب دیگری بنام التدوین فی احوال جبال شروین چلاو را تیلاب در محدوده سوادکوه میداند .
چلاو سرزمین زهره است زهره ایی که معشوق طالب آملی بود وشاید طبع شعر وشاعری طالب را زهره چلاوی پروراند امروز اشعاری در بین مردم طبرستان نقل است که از زبان طالب در وصف معشوقش زهره سروده است به هرحال نام این منطقه بیشتر بنام کیا افراسیاب چلاوی معروف است هنگامی که کیا افراسیاب بر علیه خاندان باوندیه از شاخه کینخواریه کودتا کرد و فرزندش را در حمام حاکم باوندی� به قتل رساند فرمانروای امل و بعضی از مناطق مازندران شد ، کیا افراسیاب چلاوی توسط قوام الدین مرعشی و درویشانش در جنگ پرچین جلالک مار شکست خورده و کشته می شود فرزند کیا افراسیاب یعنی اسکندر چلاوی زندانی میشود هنگامی که همهمه تیمور جهان گشا به سرتاسر ایران رسید اسکندر با ترفندی از زندان فرار می کند وبه سپاهیان تیمور می پیوندد اسکندر به سعایت خاندان مرعشی در نزد تیمور می پردازد وهم چنین از گنجهای این خاندان در نزد تیمور می گوید، تیمور راغب می شود وبه مازندران حمله میکند ابتدا گرگان وساری وبعد نوبت به آمل میرسد خاندان مرعشی به قلعه ماهانه سر پناهنده میشوند ودر حدود دو ماه مقاومت می کنند ولی کن تیمور توانست بر آنها غالب شود وگنجها ودفینه های این قلعه را از آن خود کند� .
� تیمور می گفت تا به حال من در تمامی جنگهایی که نمودم به چنین گنج عظیمی دست نیافته ام به هرحال تیمور اکثر خاندان مرعشی را سوار کشتی می کند وبه سمر قند می فرستد و فرزند کیا افراسیاب اسکندر را حاکم مازندران وامل می کند تیمور پس از پایان کار مرعشیان به نواحی غرب ایران حمله
می کند اما در راه متوجه می شود که اسکندر چلاوی علم استقلال برافراشت تیمور بعد از خاتمه کار نواحی غربی متوجه اسکندر می شود وبه مازندران می آید اسکندر به قلعه فیروز کوه در سوادکوه پناه می آورد اما تاب مقاومت نمی آورد وتسلیم تیمور می شود
کیا اسکندر همان شخصی است که تیمور را متقاعد کرد در زمان مرعشیان که به مازندران حمله کنه و آخر خود بدست تیمور به هلاکت رسید
این احتمال هم وجود دارد که قلعه ( ( بائیکلا ) ) در زمان حمله تیمور به مازندران بدست وی ویران شده باشد چون تیمور قتل و ویرانی های بسیار در مازندران به وجود آورد
@sarzaminjavidan
🟨نکته:
📍انتشار مطالب و اخبار تحلیلی و پژوهشی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.
📝در برخی نوشتارهای منتشر شده به نظر می رسد اسامی و وقایع کتابت شده در این اثر خطی، مربوط به زمانهای دورتر و یا هم عصر مولف مزبور باشد که نیاز به تحقیق جامع دارد.
📸در برخی از نوشتارها هیچگونه نمایه ای از این کتابت خطی در اختیار پژوهش ادملاوند نیست.
🔴 به منظور حفظ حریم شخصی، انتشار نمایه یا اصالت سند و یا کتابت و یا نام دارنده ی این اسناد و کتابت به خودشان واگذار شده است.
🔻🔻
⚠️معرفی اشخاص، کانال و یا رسانه های آنان لزوما به معنای تایید یا تبلیغ آنان نیست و هدف ما صرفا پژوهشی می باشد.
🟠با توجه به نسبی بودن علم تاریخ، این مطالب تا زمانی اعتبار دارد که سند اصیل و متقنی آن را نفی نکند.
در صورتی که اسناد جدید و دارای اصالتی به دست آید که با مطالب موجود در این پژوهش تعارض داشته باشد، نگارنده بدون هیچ گونه تعصبی ، آن را خواهد پذیرفت.
⚠️تمامی آثار [صوت، فیلم، نمایه، اسناد و نوشتار] منتشر شده در این صفحه تحت حمایت #نگارخانه_ادملا و یا #پژوهش_اِدمُلّاوَند | زیر مجموعه ی آوات قلمܐܡܝܕ صرفا فقط دارای #ارزش_پژوهشی هستند و ارزش قانونی دیگری ندارند.
𒇹𒂹𒄁𒇺 𒃀𒀀𒃀𒀀𒄹 𒁁𒈀𒃹 𒁀𒀀𒆺𒃹
🟡تمامی حقوق برای�محسن داداش پور باکر�محفوظ است.
─═༅𖣔❅ ⃟ ⃟ ﷽ ⃟ ⃟ ❅𖣔༅═─
📑#پژوهش_ادملاوند
@edmolavand
📚#آوات_قلمܐܡܝܕ
📡✦ ࿐჻ᭂ🇮🇷࿐჻𖣔༅═─
سرزمین چلاو تاریخ کیاییان چلاوی
بائیکلا در آن روزگار جزو سرزمین بزرگ و غنی چلاو بوده
دهستان چلاو جز بخش مرکزی شهرستان آمل ودر منطقه میانکوهی مرطوب جنگلی قرار دارد.
... [مشاهده متن کامل]
سرزمین چلاو از سمت شمال به دهستان دشت سر واز جنوب به دهستان بهرستاق واز شرق به روستای فیلبند وبخش بندپی غربی شهرستان بابل و از غرب به رودخانه هراز و دهستان لیتکوه محدود است و شامل ده روستا به نامهای پاشاکلا - پاریمه - نجارکلا - تیار - گنگرج کلا - سنگ چال - � زرخونی - چمبن و فیلبند است .
این سرزمین امروزه به غایت زیبا و سرسبز است بطوری که باید این سرزمین را بهشت گمشده ایران بپنداریم�� در گذشته وسعت چلاو بیش از امروز بوده رابینو سیاح انگلیسی که در دوره قاجار به مازندران سفر کرده است وسعت چلاو را محمدآباد ورزکه و روستاهای دشت سر چون شهنکلا - میله وکمدره میدانسته واین نشان از وسعت این منطقه داشته است خاصه آنکه بسیاری از اهالی چلاو در روستاهای دشت سر زندگی می کردند.
در مورد وجه تسمیه چلاو دو روایت است یکی آنکه این سرزمین بدین خاطر به چلاو موصوف است که� چهل رودخانه از ان میگذرد و پس از طی مسافتی همه این چهل رودخانه به رودخانه هراز می پیوندند نظر دیگر آنست چون منطقه چلاو پرآب و باران بوده به زبان طبری به شلاب معروف شده است به هر حال چه چلاو و چه شلاو این منطقه دارای تاریخ پرباری است� که با افسانه ها در آمیخته است.
ابن اسفندیار مینویسد چلاو جایگاه فریدون بوده است .
� فریدون برای فرار از دست ضحاک به چلاو پناه آورد وی می نویسد آنجا جایگاه گاوان وبیشه هاست وجود هفت قلعه در این منطقه که مهمترین آن سامان و دارا است نشان از نقش تاریخی این منطقه در تاریخ مازندران دارد .
البته گروهی از مورخان معتقدند که چلاو بخشی از سوادکوه است واین بدین خاطر بوده که نواحی تحت تصرف کیاییان چلاوی مناطقی از سوادکوه را در برداشته و همین مساله باعث شده که ظهیرالدین مرعشی وملا شیخ علی گیلانی چلاو را محدوده سوادکوه بدانند با این حال چون این مناطق از طریق کوهستان ارتباط داشتند ممکن بوده سوادکوه نیز جز مناطق چلاو بوده باشد اعتماد السلطنه وزیر انطباعات دوره ناصری در مرات البلدان چلاو را جز بلوک طبرستان و مازندران میداند که تیول منشی الممالک بوده است همو در کتاب دیگری بنام التدوین فی احوال جبال شروین چلاو را تیلاب در محدوده سوادکوه میداند .
چلاو سرزمین زهره است زهره ایی که معشوق طالب آملی بود وشاید طبع شعر وشاعری طالب را زهره چلاوی پروراند امروز اشعاری در بین مردم طبرستان نقل است که از زبان طالب در وصف معشوقش زهره سروده است به هرحال نام این منطقه بیشتر بنام کیا افراسیاب چلاوی معروف است هنگامی که کیا افراسیاب بر علیه خاندان باوندیه از شاخه کینخواریه کودتا کرد و فرزندش را در حمام حاکم باوندی� به قتل رساند فرمانروای امل و بعضی از مناطق مازندران شد ، کیا افراسیاب چلاوی توسط قوام الدین مرعشی و درویشانش در جنگ پرچین جلالک مار شکست خورده و کشته می شود فرزند کیا افراسیاب یعنی اسکندر چلاوی زندانی میشود هنگامی که همهمه تیمور جهان گشا به سرتاسر ایران رسید اسکندر با ترفندی از زندان فرار می کند وبه سپاهیان تیمور می پیوندد اسکندر به سعایت خاندان مرعشی در نزد تیمور می پردازد وهم چنین از گنجهای این خاندان در نزد تیمور می گوید، تیمور راغب می شود وبه مازندران حمله میکند ابتدا گرگان وساری وبعد نوبت به آمل میرسد خاندان مرعشی به قلعه ماهانه سر پناهنده میشوند ودر حدود دو ماه مقاومت می کنند ولی کن تیمور توانست بر آنها غالب شود وگنجها ودفینه های این قلعه را از آن خود کند� .
� تیمور می گفت تا به حال من در تمامی جنگهایی که نمودم به چنین گنج عظیمی دست نیافته ام به هرحال تیمور اکثر خاندان مرعشی را سوار کشتی می کند وبه سمر قند می فرستد و فرزند کیا افراسیاب اسکندر را حاکم مازندران وامل می کند تیمور پس از پایان کار مرعشیان به نواحی غرب ایران حمله
می کند اما در راه متوجه می شود که اسکندر چلاوی علم استقلال برافراشت تیمور بعد از خاتمه کار نواحی غربی متوجه اسکندر می شود وبه مازندران می آید اسکندر به قلعه فیروز کوه در سوادکوه پناه می آورد اما تاب مقاومت نمی آورد وتسلیم تیمور می شود
کیا اسکندر همان شخصی است که تیمور را متقاعد کرد در زمان مرعشیان که به مازندران حمله کنه و آخر خود بدست تیمور به هلاکت رسید
این احتمال هم وجود دارد که قلعه ( ( بائیکلا ) ) در زمان حمله تیمور به مازندران بدست وی ویران شده باشد چون تیمور قتل و ویرانی های بسیار در مازندران به وجود آورد
🟨نکته:
📍انتشار مطالب و اخبار تحلیلی و پژوهشی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.
📝در برخی نوشتارهای منتشر شده به نظر می رسد اسامی و وقایع کتابت شده در این اثر خطی، مربوط به زمانهای دورتر و یا هم عصر مولف مزبور باشد که نیاز به تحقیق جامع دارد.
📸در برخی از نوشتارها هیچگونه نمایه ای از این کتابت خطی در اختیار پژوهش ادملاوند نیست.
🔴 به منظور حفظ حریم شخصی، انتشار نمایه یا اصالت سند و یا کتابت و یا نام دارنده ی این اسناد و کتابت به خودشان واگذار شده است.
🔻🔻
⚠️معرفی اشخاص، کانال و یا رسانه های آنان لزوما به معنای تایید یا تبلیغ آنان نیست و هدف ما صرفا پژوهشی می باشد.
🟠با توجه به نسبی بودن علم تاریخ، این مطالب تا زمانی اعتبار دارد که سند اصیل و متقنی آن را نفی نکند.
در صورتی که اسناد جدید و دارای اصالتی به دست آید که با مطالب موجود در این پژوهش تعارض داشته باشد، نگارنده بدون هیچ گونه تعصبی ، آن را خواهد پذیرفت.
⚠️تمامی آثار [صوت، فیلم، نمایه، اسناد و نوشتار] منتشر شده در این صفحه تحت حمایت #نگارخانه_ادملا و یا #پژوهش_اِدمُلّاوَند | زیر مجموعه ی آوات قلمܐܡܝܕ صرفا فقط دارای #ارزش_پژوهشی هستند و ارزش قانونی دیگری ندارند.
𒇹𒂹𒄁𒇺 𒃀𒀀𒃀𒀀𒄹 𒁁𒈀𒃹 𒁀𒀀𒆺𒃹
🟡تمامی حقوق برای�محسن داداش پور باکر�محفوظ است.
─═༅𖣔❅ ⃟ ⃟ ﷽ ⃟ ⃟ ❅𖣔༅═─
📑#پژوهش_ادملاوند
📚#آوات_قلمܐܡܝܕ
📡✦ ࿐჻ᭂ🇮🇷࿐჻𖣔༅═─
پژوهش اِدمُلّاوَند:
#نوده | #بَیکلا |
بایی کلا�که انقلاب په ونه نوم ره بیتنه�شهیدآباد، اتا روستا هسته که�مازندران اوستان�دله قرار دارنه و�بابل شهرستون�ِغربی بندپی بخش�دله دره.
این روستای دله اتا ئوشار دارنه به نام�اکبر بن�که خله با صفا هسه خله توریس اونجه یه جا دیدن کاندنه. اتا تاریخی پل دارنه مربوط به دوره ی� سلجوقیون�به نوم�تخته پل�که قدیمیا گاندنه وه ره�کَوِز�ِمرغنه جه بساتنه. � درویش یوسف مزار، �بایی کلا حموم، � بایی کلا سقانفار�و. . . هم این مله تاریخی آثار جه هستنه.
... [مشاهده متن کامل]
اینتا روستا، �شهیدآباد دهستون�دله قرار دارنه و�ایران آماری مرکز ِسرشماری�سَره، �سال ۱۳۹۰ دله، ونه جمعیت ۳۱۰۵ نفر ( ۱۰۱۳خانوار ) بی یه.
باییکلا که نام دیگر آن شهیدآباد است، روستایی از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران بوده که جذابیت روستایی و تاریخی خاصی دارد.
مقبره درویش فخرالدین یوسف در این روستا حدود ۷۰۰ سال قدمت دارد.
قدمت�سقانفار�چوبی در تکیه بزرگ این روستا نیز با نقاشی های هنری مربوط به این بناها، بیش از یکصد و پنجاه سال است.
این روستا همچنین دارای منازل مسکونی قدیمی است که با چوب و گل ساخته شده اند که مناظری بسیار زیبا و جذاب دارند. که اکثر این منازل قدمتی حدود ۱۰۰ ساله دارند.
در این آبادی مسجدسیدالشهدا ( ع ) در پائین شهیدآباد، حسینیه شهید اکبرنژاد، مسجد صاحب الزمان در اشرف آباد، تکیه بزرگ و فقیر تکیه در وک محله، حسینیه شهیدان علی پور در بالامحله، حسینه بازیارکلا، حسینیه بی بی شهربانو، حسینیه ابوالفضل العباس ( ع ) به امور معنوی و مذهبی اشتهار دارند.
۱ - حسینیه بازیارکلا
۲ - حسینیه حاج میرزاجان علیپور
۳ - حسینیه بزرگ ( تکیه بزرگ )
۴ - حسینیه بی بی شهربانو
۵ - حسینیه شهید اکبرنژاد
۶ - حسینیه ابوالفضل العباس
۷ - مسجد صاحب الزمان
۸ - مسجد سیدالشهدا
📌در وجه تمسیه نام باییکلا
#واژه_گان #اصطلاحات #فرهنگ_لغتنامه
#بای #بایی
بای. ( ترکی ، ص ، اِ ) ترکی است و ظاهراً صورتی است از بیگ و امروز وزیر را در ترکیه بای گویند.
بای. ( اِخ ) یکی از هفت قبیله سکنه رامیان. سکنه رامیان به هفت قبیله تقسیم می شوند: یزدری. رجبلی. صادقلی ، کاغذلی ، قوانلی ، بای ، و بیگلری. ( از ترجمه مازندران و استرآباد رابینو ص ۱۱۴ ) .
📌در اشعار یونس اَمره، احمدی، گل شهری، عاشق پاشا و دیگر شاعران قرن هفتم و هشتم هجری، و نیز در متون منثور آن قرون، این کلمه در همان معنی استعمال شده است.
📌ترکیب بای با دیگر کلمات
پس از تألیف کتاب دیوان لغات الترک ( قرن پنجم ) ، لغت نامه های گویش های کهن، این واژه را فقط به معنای ثروتمند و به صورت صفت ثبت کرده اند. در اکثر لهجه های امروزی ترکی �بای� و در برخی �بی� و �پای� به همان معنی ثروتمند است.
این کلمه در لهجه های ترکی شرقی با نام برخی از جانوران ترکیب شده است که بر خوبی و درشتی جنس آن ها دلالت می کند و برخی از این ترکیب ها را برای نام اشخاص نیز به کار می برند؛ مانند بایْسُنْقُر ( سنقر، سنقور= نوعی باز شکاری ) ، بایْبَرس ( برس، بارس = پلنگ ) ، بایقوش ( = جغد؛ در این مورد شاید استعمال بای برای تفأل و احتراز از آثار شوم این پرنده، بنا به اعتقادات عامه، باشد ) .
در بعضی لهجه ها واژه بای به معنای قهرمان و سردار است و گاهی در ترکیباتی همچون تومان بای، قائد بای، برسبای و خیربای به صورت لقب و عنوان به کار رفته است؛ اما در ترکی جنوبی، این کلمه هیچگاه به صورت عنوان و لقب دیده نمی شود و با واژه �بی� ( از بگ ) که در اصل عنوان است، نسبتی ندارد.
📌در نوشتار دوشنبه بیست و دوم مهر ۱۳۹۲ ساعت 20:19 توسط حیدرنتاج بائی آمده است:
در این پست یک مطلب از نظرات باارزش دبیر محبوب، آقای اکبر هدایتی در مورد وجه تسمیه باییکلا آورده میشود. ( البته با اندکی دخل و تصرف ) نام ابتدایی شهیدآباد ( باییکلای سابق ) ، "#نوده" بوده است. در قسمت بالامحله جایی که اکنون میگن #کهی_کلا بعدها با مهاجرت قوم ترکمن به سرپرستی "#جعفربای" به #بائیکلا شهرت یافت. می گویند نقاطی از روستا بنام کهی کلا واقع در سمت جنوب محل و #کلاکتی در مغرب آن خاستگاه اولیه ی بائیها بوده است.
آبادی بائی ها سپس به علت ۳۳ شهید که در جنگ تحمیلی به شهادت رسیدند، به #شهیدآباد تغییر نام یافت. اسم های بائیکلا یا شهیدآباد هردوخوب هستند اما باید قبول کنیم که بائیکلا کلمه ای #ترکمن هست. به خصوص اینکه خیلی ها از هم محلیهایمان، بائیکلایی الاصل نیستند.
✍محمدحسین نزاد بایی:
اسم های قدیمی گوشه کنار محل: مسگرآباد، حسین آباد، لیلم، مالق، بی بی شهربانو، پنبه جار، خرابه، وگ محله، بازیارکلا، خرابه پایین محله، قلعه کتی، سرخ دشت
فعلا این اسامی رو پیدا کردم.
۱۴۰۴/۰۷/۰۳
https://mohsendadashpourbaker2012. blogfa. com/post/882
#قلعه
#برج
#درویش_تاجین | #درویش_ملایوسف | #درویش_علی_یوسف
در روستای باییکلا | شهیدآباد برجی تاریخی معروف به "درویش علی یوسف" بنا شده است که در این روستا به�"درویش"معروف می باشد. �
این بنا مربوط به دوره ی صفویان بوده و به صورت چهار ضلعی و مخروطی شکل، فقط با یک درب ورودی کوچک �آن هم با ارتفاع سه متری ازسطح� زمین به بیرون راه دارد. نقل است که درگذشته نیز، �جوی آبی از میان آن می گذشت. بر روی گنبد این بنا، آتشدانی جهت راهنمای کاروان ها نصب شده بود. شوربختانه این اثرتاریخی�اکنون با بی توجهی درحال تخریب شدن می باشد.
https://mohsendadashpourbaker2012. blogfa. com/post/882
●نکته: در این گزارش تاریخ شرح ماوقع ذکر نشده است و یا اینکه به رویت من نرسیده باشد متصور است.
📓منبع: کتاب خطی انجام نامه محسن، محسن داداش پور باکر، ص۱۱۱ و ۱۱۲
🖊خوانش:
#محسن_داداش_ادملاوند_باکر
💾شناسه ۱۴۰۴۰۷۰۳۱۴۴۰
https://mohsendadashpourbaker2012. blogfa. com/post/882
📸هیچگونه نمایه ای از این کتابت خطی در اختیار پژوهش ادملاوند نیست.
🔴 به منظور حفظ حریم شخصی، انتشار نمایه یا اصالت سند و یا کتابت و یا نام دارنده ی این اسناد و کتابت به خودشان واگذار شده است.
📝این نوشتار و خوانش فقط دارای ارزش پژوهشی می باشد.
⚠️چاپ و نشر مطالب #بدون_نام بردن از نگارنده و منبع #پژوهش_ادملاوند مجاز نبوده و درج منبع الزامی است.
🟠با توجه به نسبی بودن علم تاریخ، این مطالب تا زمانی اعتبار دارد که سند اصیل و متقنی آن را نفی نکند.
در صورتی که اسناد جدید و دارای اصالتی به دست آید که با مطالب موجود در این پژوهش تعارض داشته باشد، نگارنده بدون هیچ گونه تعصبی ، آن را خواهد پذیرفت.
𒇹𒂹𒄁𒇺 𒃀𒀀𒃀𒀀𒄹 𒁁𒈀𒃹 𒁀𒀀𒆺𒃹
🟡تمامی حقوق برای�محسن داداش پور باکر�محفوظ است.
─═༅𖣔❅ ⃟ ⃟ ﷽ ⃟ ❅𖣔༅═─
💥#پژوهش_اِدمُلّاوَند
@edmolavand
📚#آوات_قلمܐܡܝܕ
📡✦ ࿐჻ᭂ🇮🇷࿐჻𖣔༅═─
🔳شهیدآباد | باییکلا | نوده
🔎پژوهش در نسخ خطی:
﷽ن و القلم و ما یسطرون
💾شناسه ۱۴۰۴۰۷۰۳۱۴۴۰
📜گزارش #آخوندملاهادی_مقری بن جعفر در سنه ۱۴ ربیع الاول ۱۲۵۱ قمری برابر با جمعه ۱۲۱۴/۰۴/۱۹ خورشیدی
📎نکته:
📓کتابت خطی آخوند ملاهادی مقری ( ( #چَپِر_چَپو ) ) در ۷۴ صفحه در سال ۱۲۱۴ شمسی انجام شده است که. . . .
📖در بخشی از این کتاب آمده است:
{{. . . چون جعفر۱ زادِ قدرقلی بایِ۲ بازیار۳ با برادران خود صابرخان و تیمورخان و رشیدخان و عبدالعلی خان و شقیقه۴ ایشان عطیه خاتون متوجه بر قلعه کتی۵ نوده۶ بود. آن بیک۷ به نوسال کِرچه ما۸ همی زوما۹ گشت. لَلمباز۱۰ به سِما۱۱ و سِرخو۱۲ به مسکری۱۳ که خونِّش۱۴ و نوا در لیلم جار۱۵ اَتی۱۶ کرات دار۱۷ اتی کِنِس جار۱۸ اتی وَلیک دار۱۹ ماشاالله لَرگ سو۲۰ چندتا وِولی دار۲۱ فوج فوج۲۲ اسب سوار، دِترون۲۳ خِنه دار۲۴ و پِسرون۲۵ کیله کنار۲۶ به چَنبر۲۷ اطاعت و فرمان اندر این حکایت بیشمار. جمله نوده گان۲۸ به هیات اجتماع با ابتاع و اشیاع آهنگ مِسگر۲۹ و مِرس قَلی چی۳۰ به سواد روزگار نهند بر معاش از فضل دادار۳۱. این وادی به مِرس و سیم توامان بی حد و چون ناظم شه زمان، آن صاحب فضل و رجا حاج الخیر و سعاده یوسف الرضا۳۲ علیه التحیه السوادُ مطابقُ لاصله که بر کافّه مومنین ظاهر و هویدا باشد که در عهد متابعت و مطاوعت افتخار است. جماعت بای۳۳ بر مضمون مذکور عالم و خبیر باشند که نظم بن پی۳۴ بنیان شریعت به تختگاه مازیار۳۵ افاده کرد و استقلال امیر سرخو۳۶ به خرابه۳۷ پایان آمد. . . . . }}
https://mohsendadashpourbaker2012. blogfa. com/post/882
📝پانویس:
۱/جعفر: به نظر میرسد وی باید از نیای طایفه ی #باییهای باییکلابندپی غربی باشد.
۲/بای: مالدار
۳/بازیار: نام محلی در باییکلا
۴/شقیقه: خواهر
۵/قلعه کتی: دژی قدیمی در باییکلا، خاکریز دستی ۱۲ متری
۶/نوده: نام قدیم باییکلا
۷/بیک: حاکم و مالدار
۸/کرچه ما: اردبیهشت ماه
۹/زوما: تازه داماد
۱۰/للمباز: سنجاقک
۱۱/سما: رقص و پای کوبی مازنی
۱۲/سرخو: خاندان سرخو یا سرخان پرجایی | بازماندگان مازیار سوخرای قارن
۱۳/مسکری: فروشنده و سازنده و تعمیرکار ظروف مسی
۱۴/خونش: آوازخوانی
۱۵/لیلم جار: زمین حاشیه یا داخل جنگل که درختان آنرا قطع و تبدبل به زمین زراعی کنند.
۱۶/اتی: تعدادی
۱۷/کرات دار: نام گونه ای از درخت
۱۸/کنس جار: نام گونه ای از درخت که میوه میدهد. | کاندِس
۱۹/ولیک دار: نام گونه ای از درخت که میوه میدهد.
۲۰/لرگ: نام گونه ای از درخت
۲۱/وولی دار: نام گونه ای از درخت
۲۲/فوج: گروه | ستون نظامی
۲۳/دترون: دخترها
۲۴/خنه دار: خانه دار
۲۵/پسرون: پسرها
۲۶/کیله کنار: کنار جوب، اشاره به شغل کشاورزی
۲۷/چنبر: محاصره، دایره تسلط
۲۸/نوده گان: مردم روستای نوده
۲۹/مسگر: شغل مسکری | مسگرمحله
۳۰/مرس قلی چی: رویگری، کسی که با قلع ظروف مسی را سفید کند.
۳۱/دادار: پروردگار
۳۲/یوسف الرضا: به نظر میرسد که وی باید صاحب بقعه قدیمی در روستای بائیکلا باشد. | درویش تاجین | درویش ملایوسف | درویش ملا یوسف علی
۳۳/جماعت بای: مهاجرین از بندرترکمن که مالدار بودند ولی هرگز بهایی نبودند. اینان جعفر را نیای خود میدانند. | یا تیره ای از مازنی الاصل که نیای ایشان جعفر بن قدرقلی بوده است.
۳۴/بن پی: بندپی
۳۵/مازیار: مازیار از سلسله سرخو | مازیار از سلسله باوند | مازیار بومی
۳۶/سرخو: تیره ای از ایل پریجا | از بازماندگان سوخرای | سرخ دشت
۳۷/خرابه: نام محلی در باییکلا
●نکته: در این گزارش تاریخ شرح ماوقع ذکر نشده است و یا اینکه به رویت من نرسیده باشد متصور است.
📓منبع: کتاب خطی انجام نامه محسن، محسن داداش پور باکر، ص۱۱۱ و ۱۱۲
🖊خوانش:
#محسن_داداش_ادملاوند_باکر
💾شناسه ۱۴۰۴۰۷۰۳۱۴۴۰
https://mohsendadashpourbaker2012. blogfa. com/post/882
📸هیچگونه نمایه ای از این کتابت خطی در اختیار پژوهش ادملاوند نیست.
🔴 به منظور حفظ حریم شخصی، انتشار نمایه یا اصالت سند و یا کتابت و یا نام دارنده ی این اسناد و کتابت به خودشان واگذار شده است.
📝این نوشتار و خوانش فقط دارای ارزش پژوهشی می باشد.
⚠️چاپ و نشر مطالب #بدون_نام بردن از نگارنده و منبع #پژوهش_ادملاوند مجاز نبوده و درج منبع الزامی است.
🟠با توجه به نسبی بودن علم تاریخ، این مطالب تا زمانی اعتبار دارد که سند اصیل و متقنی آن را نفی نکند.
در صورتی که اسناد جدید و دارای اصالتی به دست آید که با مطالب موجود در این پژوهش تعارض داشته باشد، نگارنده بدون هیچ گونه تعصبی ، آن را خواهد پذیرفت.
𒇹𒂹𒄁𒇺 𒃀𒀀𒃀𒀀𒄹 𒁁𒈀𒃹 𒁀𒀀𒆺𒃹
🟡تمامی حقوق برای�محسن داداش پور باکر�محفوظ است.
─═༅𖣔❅ ⃟ ⃟ ﷽ ⃟ ❅𖣔༅═─
💥#پژوهش_اِدمُلّاوَند
@edmolavand
📚#آوات_قلمܐܡܝܕ
📡✦ ࿐჻ᭂ🇮🇷࿐჻𖣔༅═─
#نوده | #بَیکلا |
بایی کلا�که انقلاب په ونه نوم ره بیتنه�شهیدآباد، اتا روستا هسته که�مازندران اوستان�دله قرار دارنه و�بابل شهرستون�ِغربی بندپی بخش�دله دره.
این روستای دله اتا ئوشار دارنه به نام�اکبر بن�که خله با صفا هسه خله توریس اونجه یه جا دیدن کاندنه. اتا تاریخی پل دارنه مربوط به دوره ی� سلجوقیون�به نوم�تخته پل�که قدیمیا گاندنه وه ره�کَوِز�ِمرغنه جه بساتنه. � درویش یوسف مزار، �بایی کلا حموم، � بایی کلا سقانفار�و. . . هم این مله تاریخی آثار جه هستنه.
... [مشاهده متن کامل]
اینتا روستا، �شهیدآباد دهستون�دله قرار دارنه و�ایران آماری مرکز ِسرشماری�سَره، �سال ۱۳۹۰ دله، ونه جمعیت ۳۱۰۵ نفر ( ۱۰۱۳خانوار ) بی یه.
باییکلا که نام دیگر آن شهیدآباد است، روستایی از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران بوده که جذابیت روستایی و تاریخی خاصی دارد.
مقبره درویش فخرالدین یوسف در این روستا حدود ۷۰۰ سال قدمت دارد.
قدمت�سقانفار�چوبی در تکیه بزرگ این روستا نیز با نقاشی های هنری مربوط به این بناها، بیش از یکصد و پنجاه سال است.
این روستا همچنین دارای منازل مسکونی قدیمی است که با چوب و گل ساخته شده اند که مناظری بسیار زیبا و جذاب دارند. که اکثر این منازل قدمتی حدود ۱۰۰ ساله دارند.
در این آبادی مسجدسیدالشهدا ( ع ) در پائین شهیدآباد، حسینیه شهید اکبرنژاد، مسجد صاحب الزمان در اشرف آباد، تکیه بزرگ و فقیر تکیه در وک محله، حسینیه شهیدان علی پور در بالامحله، حسینه بازیارکلا، حسینیه بی بی شهربانو، حسینیه ابوالفضل العباس ( ع ) به امور معنوی و مذهبی اشتهار دارند.
۱ - حسینیه بازیارکلا
۲ - حسینیه حاج میرزاجان علیپور
۳ - حسینیه بزرگ ( تکیه بزرگ )
۴ - حسینیه بی بی شهربانو
۵ - حسینیه شهید اکبرنژاد
۶ - حسینیه ابوالفضل العباس
۷ - مسجد صاحب الزمان
۸ - مسجد سیدالشهدا
📌در وجه تمسیه نام باییکلا
#واژه_گان #اصطلاحات #فرهنگ_لغتنامه
#بای #بایی
بای. ( ترکی ، ص ، اِ ) ترکی است و ظاهراً صورتی است از بیگ و امروز وزیر را در ترکیه بای گویند.
بای. ( اِخ ) یکی از هفت قبیله سکنه رامیان. سکنه رامیان به هفت قبیله تقسیم می شوند: یزدری. رجبلی. صادقلی ، کاغذلی ، قوانلی ، بای ، و بیگلری. ( از ترجمه مازندران و استرآباد رابینو ص ۱۱۴ ) .
📌در اشعار یونس اَمره، احمدی، گل شهری، عاشق پاشا و دیگر شاعران قرن هفتم و هشتم هجری، و نیز در متون منثور آن قرون، این کلمه در همان معنی استعمال شده است.
📌ترکیب بای با دیگر کلمات
پس از تألیف کتاب دیوان لغات الترک ( قرن پنجم ) ، لغت نامه های گویش های کهن، این واژه را فقط به معنای ثروتمند و به صورت صفت ثبت کرده اند. در اکثر لهجه های امروزی ترکی �بای� و در برخی �بی� و �پای� به همان معنی ثروتمند است.
این کلمه در لهجه های ترکی شرقی با نام برخی از جانوران ترکیب شده است که بر خوبی و درشتی جنس آن ها دلالت می کند و برخی از این ترکیب ها را برای نام اشخاص نیز به کار می برند؛ مانند بایْسُنْقُر ( سنقر، سنقور= نوعی باز شکاری ) ، بایْبَرس ( برس، بارس = پلنگ ) ، بایقوش ( = جغد؛ در این مورد شاید استعمال بای برای تفأل و احتراز از آثار شوم این پرنده، بنا به اعتقادات عامه، باشد ) .
در بعضی لهجه ها واژه بای به معنای قهرمان و سردار است و گاهی در ترکیباتی همچون تومان بای، قائد بای، برسبای و خیربای به صورت لقب و عنوان به کار رفته است؛ اما در ترکی جنوبی، این کلمه هیچگاه به صورت عنوان و لقب دیده نمی شود و با واژه �بی� ( از بگ ) که در اصل عنوان است، نسبتی ندارد.
📌در نوشتار دوشنبه بیست و دوم مهر ۱۳۹۲ ساعت 20:19 توسط حیدرنتاج بائی آمده است:
در این پست یک مطلب از نظرات باارزش دبیر محبوب، آقای اکبر هدایتی در مورد وجه تسمیه باییکلا آورده میشود. ( البته با اندکی دخل و تصرف ) نام ابتدایی شهیدآباد ( باییکلای سابق ) ، "#نوده" بوده است. در قسمت بالامحله جایی که اکنون میگن #کهی_کلا بعدها با مهاجرت قوم ترکمن به سرپرستی "#جعفربای" به #بائیکلا شهرت یافت. می گویند نقاطی از روستا بنام کهی کلا واقع در سمت جنوب محل و #کلاکتی در مغرب آن خاستگاه اولیه ی بائیها بوده است.
آبادی بائی ها سپس به علت ۳۳ شهید که در جنگ تحمیلی به شهادت رسیدند، به #شهیدآباد تغییر نام یافت. اسم های بائیکلا یا شهیدآباد هردوخوب هستند اما باید قبول کنیم که بائیکلا کلمه ای #ترکمن هست. به خصوص اینکه خیلی ها از هم محلیهایمان، بائیکلایی الاصل نیستند.
✍محمدحسین نزاد بایی:
اسم های قدیمی گوشه کنار محل: مسگرآباد، حسین آباد، لیلم، مالق، بی بی شهربانو، پنبه جار، خرابه، وگ محله، بازیارکلا، خرابه پایین محله، قلعه کتی، سرخ دشت
فعلا این اسامی رو پیدا کردم.
۱۴۰۴/۰۷/۰۳
#قلعه
#برج
#درویش_تاجین | #درویش_ملایوسف | #درویش_علی_یوسف
در روستای باییکلا | شهیدآباد برجی تاریخی معروف به "درویش علی یوسف" بنا شده است که در این روستا به�"درویش"معروف می باشد. �
این بنا مربوط به دوره ی صفویان بوده و به صورت چهار ضلعی و مخروطی شکل، فقط با یک درب ورودی کوچک �آن هم با ارتفاع سه متری ازسطح� زمین به بیرون راه دارد. نقل است که درگذشته نیز، �جوی آبی از میان آن می گذشت. بر روی گنبد این بنا، آتشدانی جهت راهنمای کاروان ها نصب شده بود. شوربختانه این اثرتاریخی�اکنون با بی توجهی درحال تخریب شدن می باشد.
●نکته: در این گزارش تاریخ شرح ماوقع ذکر نشده است و یا اینکه به رویت من نرسیده باشد متصور است.
📓منبع: کتاب خطی انجام نامه محسن، محسن داداش پور باکر، ص۱۱۱ و ۱۱۲
🖊خوانش:
#محسن_داداش_ادملاوند_باکر
💾شناسه ۱۴۰۴۰۷۰۳۱۴۴۰
📸هیچگونه نمایه ای از این کتابت خطی در اختیار پژوهش ادملاوند نیست.
🔴 به منظور حفظ حریم شخصی، انتشار نمایه یا اصالت سند و یا کتابت و یا نام دارنده ی این اسناد و کتابت به خودشان واگذار شده است.
📝این نوشتار و خوانش فقط دارای ارزش پژوهشی می باشد.
⚠️چاپ و نشر مطالب #بدون_نام بردن از نگارنده و منبع #پژوهش_ادملاوند مجاز نبوده و درج منبع الزامی است.
🟠با توجه به نسبی بودن علم تاریخ، این مطالب تا زمانی اعتبار دارد که سند اصیل و متقنی آن را نفی نکند.
در صورتی که اسناد جدید و دارای اصالتی به دست آید که با مطالب موجود در این پژوهش تعارض داشته باشد، نگارنده بدون هیچ گونه تعصبی ، آن را خواهد پذیرفت.
𒇹𒂹𒄁𒇺 𒃀𒀀𒃀𒀀𒄹 𒁁𒈀𒃹 𒁀𒀀𒆺𒃹
🟡تمامی حقوق برای�محسن داداش پور باکر�محفوظ است.
─═༅𖣔❅ ⃟ ⃟ ﷽ ⃟ ❅𖣔༅═─
💥#پژوهش_اِدمُلّاوَند
📚#آوات_قلمܐܡܝܕ
📡✦ ࿐჻ᭂ🇮🇷࿐჻𖣔༅═─
🔳شهیدآباد | باییکلا | نوده
🔎پژوهش در نسخ خطی:
﷽ن و القلم و ما یسطرون
💾شناسه ۱۴۰۴۰۷۰۳۱۴۴۰
📜گزارش #آخوندملاهادی_مقری بن جعفر در سنه ۱۴ ربیع الاول ۱۲۵۱ قمری برابر با جمعه ۱۲۱۴/۰۴/۱۹ خورشیدی
📎نکته:
📓کتابت خطی آخوند ملاهادی مقری ( ( #چَپِر_چَپو ) ) در ۷۴ صفحه در سال ۱۲۱۴ شمسی انجام شده است که. . . .
📖در بخشی از این کتاب آمده است:
{{. . . چون جعفر۱ زادِ قدرقلی بایِ۲ بازیار۳ با برادران خود صابرخان و تیمورخان و رشیدخان و عبدالعلی خان و شقیقه۴ ایشان عطیه خاتون متوجه بر قلعه کتی۵ نوده۶ بود. آن بیک۷ به نوسال کِرچه ما۸ همی زوما۹ گشت. لَلمباز۱۰ به سِما۱۱ و سِرخو۱۲ به مسکری۱۳ که خونِّش۱۴ و نوا در لیلم جار۱۵ اَتی۱۶ کرات دار۱۷ اتی کِنِس جار۱۸ اتی وَلیک دار۱۹ ماشاالله لَرگ سو۲۰ چندتا وِولی دار۲۱ فوج فوج۲۲ اسب سوار، دِترون۲۳ خِنه دار۲۴ و پِسرون۲۵ کیله کنار۲۶ به چَنبر۲۷ اطاعت و فرمان اندر این حکایت بیشمار. جمله نوده گان۲۸ به هیات اجتماع با ابتاع و اشیاع آهنگ مِسگر۲۹ و مِرس قَلی چی۳۰ به سواد روزگار نهند بر معاش از فضل دادار۳۱. این وادی به مِرس و سیم توامان بی حد و چون ناظم شه زمان، آن صاحب فضل و رجا حاج الخیر و سعاده یوسف الرضا۳۲ علیه التحیه السوادُ مطابقُ لاصله که بر کافّه مومنین ظاهر و هویدا باشد که در عهد متابعت و مطاوعت افتخار است. جماعت بای۳۳ بر مضمون مذکور عالم و خبیر باشند که نظم بن پی۳۴ بنیان شریعت به تختگاه مازیار۳۵ افاده کرد و استقلال امیر سرخو۳۶ به خرابه۳۷ پایان آمد. . . . . }}
📝پانویس:
۱/جعفر: به نظر میرسد وی باید از نیای طایفه ی #باییهای باییکلابندپی غربی باشد.
۲/بای: مالدار
۳/بازیار: نام محلی در باییکلا
۴/شقیقه: خواهر
۵/قلعه کتی: دژی قدیمی در باییکلا، خاکریز دستی ۱۲ متری
۶/نوده: نام قدیم باییکلا
۷/بیک: حاکم و مالدار
۸/کرچه ما: اردبیهشت ماه
۹/زوما: تازه داماد
۱۰/للمباز: سنجاقک
۱۱/سما: رقص و پای کوبی مازنی
۱۲/سرخو: خاندان سرخو یا سرخان پرجایی | بازماندگان مازیار سوخرای قارن
۱۳/مسکری: فروشنده و سازنده و تعمیرکار ظروف مسی
۱۴/خونش: آوازخوانی
۱۵/لیلم جار: زمین حاشیه یا داخل جنگل که درختان آنرا قطع و تبدبل به زمین زراعی کنند.
۱۶/اتی: تعدادی
۱۷/کرات دار: نام گونه ای از درخت
۱۸/کنس جار: نام گونه ای از درخت که میوه میدهد. | کاندِس
۱۹/ولیک دار: نام گونه ای از درخت که میوه میدهد.
۲۰/لرگ: نام گونه ای از درخت
۲۱/وولی دار: نام گونه ای از درخت
۲۲/فوج: گروه | ستون نظامی
۲۳/دترون: دخترها
۲۴/خنه دار: خانه دار
۲۵/پسرون: پسرها
۲۶/کیله کنار: کنار جوب، اشاره به شغل کشاورزی
۲۷/چنبر: محاصره، دایره تسلط
۲۸/نوده گان: مردم روستای نوده
۲۹/مسگر: شغل مسکری | مسگرمحله
۳۰/مرس قلی چی: رویگری، کسی که با قلع ظروف مسی را سفید کند.
۳۱/دادار: پروردگار
۳۲/یوسف الرضا: به نظر میرسد که وی باید صاحب بقعه قدیمی در روستای بائیکلا باشد. | درویش تاجین | درویش ملایوسف | درویش ملا یوسف علی
۳۳/جماعت بای: مهاجرین از بندرترکمن که مالدار بودند ولی هرگز بهایی نبودند. اینان جعفر را نیای خود میدانند. | یا تیره ای از مازنی الاصل که نیای ایشان جعفر بن قدرقلی بوده است.
۳۴/بن پی: بندپی
۳۵/مازیار: مازیار از سلسله سرخو | مازیار از سلسله باوند | مازیار بومی
۳۶/سرخو: تیره ای از ایل پریجا | از بازماندگان سوخرای | سرخ دشت
۳۷/خرابه: نام محلی در باییکلا
●نکته: در این گزارش تاریخ شرح ماوقع ذکر نشده است و یا اینکه به رویت من نرسیده باشد متصور است.
📓منبع: کتاب خطی انجام نامه محسن، محسن داداش پور باکر، ص۱۱۱ و ۱۱۲
🖊خوانش:
#محسن_داداش_ادملاوند_باکر
💾شناسه ۱۴۰۴۰۷۰۳۱۴۴۰
📸هیچگونه نمایه ای از این کتابت خطی در اختیار پژوهش ادملاوند نیست.
🔴 به منظور حفظ حریم شخصی، انتشار نمایه یا اصالت سند و یا کتابت و یا نام دارنده ی این اسناد و کتابت به خودشان واگذار شده است.
📝این نوشتار و خوانش فقط دارای ارزش پژوهشی می باشد.
⚠️چاپ و نشر مطالب #بدون_نام بردن از نگارنده و منبع #پژوهش_ادملاوند مجاز نبوده و درج منبع الزامی است.
🟠با توجه به نسبی بودن علم تاریخ، این مطالب تا زمانی اعتبار دارد که سند اصیل و متقنی آن را نفی نکند.
در صورتی که اسناد جدید و دارای اصالتی به دست آید که با مطالب موجود در این پژوهش تعارض داشته باشد، نگارنده بدون هیچ گونه تعصبی ، آن را خواهد پذیرفت.
𒇹𒂹𒄁𒇺 𒃀𒀀𒃀𒀀𒄹 𒁁𒈀𒃹 𒁀𒀀𒆺𒃹
🟡تمامی حقوق برای�محسن داداش پور باکر�محفوظ است.
─═༅𖣔❅ ⃟ ⃟ ﷽ ⃟ ❅𖣔༅═─
💥#پژوهش_اِدمُلّاوَند
📚#آوات_قلمܐܡܝܕ
📡✦ ࿐჻ᭂ🇮🇷࿐჻𖣔༅═─