بئین

لغت نامه دهخدا

بئین. [ ] ( اِخ ) دهی از رستاق طبرش ( تفرش ) همدانی و اصبهانی. ( از تاریخ قم ص 120 ).

فرهنگ فارسی

ده از رستاق تبرش

گویش مازنی

/baeiyen/ ببین – نگاه کن & شدن – بودن

پیشنهاد کاربران

بپرس