ایکیدو

آیکیدو. آی کی دو ( به ژاپنی: 合気道 - به روماجی: Aikidō به معنی «طریقت هماهنگی روح و روان» ) یک ورزش رزمی ژاپنی است. بنیان گذار این هنر رزمی، موریهه اوشیبا نام دارد که در ۱۴ دسامبر سال ۱۸۸۳ به دنیا آمد، و اغلب به او لقب استاد بزرگ ( به ژاپنی: O'Sensei グレートティーチャー ) را دادند. هدف اوشیبا از خلق این هنر رزمی، دفاع بدون آسیب زدن به حریف بود.
به صورت فیزیکی آی کی دو هنری است که با تغییر مسیرها و جنبش های گوناگون نیروی حریف را بازگردانده و در انتها به قفل مفصل های حریف می انجامد. این ورزش از دایتو ریو آیکی جوجیتسو مشتق شده که گفته می شود موریهه اوشیبا در اواخر سال ۱۹۲۰ میلادی به خاطر عقاید دین اوموتو کیو این واگرایی را انجام داده است. برخی دیگر از تکنیک ها و گرفتن ها نیز از کنجوتسو ناشی شده است.
تمرکز ورزش آی کی دو در مشت و لگدزدن به حریف نیست، بلکه با استفاده از انرژی حریف برای به دست آوردن کنترل حریف ( ها ) یا دور کردن آن ها از خود است. آی کی دو یک هنر ایستا نیست، بلکه تأکید فراوانی بر حرکات و جنبش های پویا دارد. [ ۱]
هنرجویان ارشد اوشیبا رویکردهای مختلفی به آی کی دو داشتند ولی امروزه آی کی دو در سراسر جهان در سبک های مختلفی تدریس می شود.
کلمه آی کی دو از سه حرف کانجی تشکیل شده است:
• Ai | آی | 合: به معنای به هم پیوستن، هماهنگی
• Ki | کی | 気: به معنای روح، نیروی درونی، انرژی طبیعی بدن
• Do | دو | 道: به معنای راه و روش
کلمه "آی ( 合 ) " اساساً به معانی 'هماهنگی، ترکیب، متحد، پیوستن به یکدیگر، ملاقات' است برای مثال: 合同 به معنی اتحاد و ترکیب، 合成 به معنی ( مخلوط ) ، 結合 به معنی ( متحد / ترکیب / ملحق شدن ) ، 連 合 به معنی ( اتحادیه / اتحاد / انجمن ) ، 統 合 به معنی ( ترکیب / وحدت ) ، و 合意 به معنی ( توافق ) است یک شیوه دیگر معنی برای استفاده در روابط متقابل نیز وجود دارد برای مثال: 知 り 合 う ( برای شناختن یکدیگر ) ، 話 し 合 い ( صحبت کردن / گفتگو / بحث و مذاکره ) ، و 待 ち 合 わ せ る ( ملاقات با تعیین وقت قبلی ) معنی می شود.
کلمه "کی ( 気 ) " معمولاً برای توصیف احساسات استفاده می شود برای مثال: なになに気がする ( من احساسی می کنم ) و 気 持 ち ( احساس / حس ) . همچنین این واژه به معنی "انرژی" یا "نیرو" نیز استفاده می شود، به عنوان در 電 気 ( نیروی برق ) و 磁 気 ( انرژی مغناطیس ) تعبیر می شود. همچنین می توان آن را به جنبه های معنوی و مردمی تعمیم داد به عنوان مثال: 気 質 ( روح / صفت / خلق و خو ) معنی می شود.

آیکیدو. آیکیدو (aikido)
فن دفاع شخصی ژاپنی (بودُو۱ یا راه رزم) و یکی از هنرهای رزمی که موریهی اوشیبا۲ (۱۸۸۳ـ۱۹۶۹) ابداع کرد. بسیاری از فنون پیچشی و پرتابی آیکیدو از مهارت های سامورایی۳ جوجیتسو۴ گرفته شده و فنون ضربه زدن با کف دست، مشابه فنونی است که در کاراته۵ به کار می رود. آیکیدو مبتنی بر اصل محوری «آیکی» به معنی هماهنگیِ «کی» است که تقریباً به معنای انرژی به کار می رود. تعبیر فیزیکی این اصل آن است که نیرو هرگز در مقابل نیرو قرار نمی گیرد؛ به عبارت دیگر برای بازگرداندن نیروی فرد مهاجم به خود او، حمله هایش با پرتاب ها و فنون متوقف کننده ای پاسخ داده می شود که مبتنی بر حرکات دورانی است. از جنبۀ اخلاقی، فنون آیکیدو عاری از خشونت و رقابت است. دو سبک اصلی آیکیدو «اویه شیبا۶» و «تومیکی۷» اند. اویه شیبا بیشتر سبکی دفاعی است و تومیکی در قالب ورزشی رقابتی گسترش یافته است. آیکیدو نیز مانند دیگر نمونه های بودوی ژاپنی تأکیدی بسیار بر پرورش اخلاقی دارد، چنان که اوشیبا خود گفته است: می خواهم افراد متفکر را متوجّه ندای آیکیدو کنم تا دیگران را رها کنند و به اصلاح ذهن خویش بپردازند. اوشیبا سال ها از مریدان برجستۀ یک فرقۀ شینتو۸ بود و آیکیدو از آیین شینتو مفاهیمی عرفانی را گرفته است، هرچند ارتباطی رسمی با هیچ دینی ندارد. در ۱۹۴۸ برای گسترش آیکیدو در جهان، بنیادی با نام آیکیکایی۹ تأسیس شد. مؤسس این بنیاد کیشومارو اوئه شیبا۱۰ (۱۹۲۱ـ ) پسر بنیادگذار آیکیدو است که بعدها دواهو۱۱ یا رهبر موروثی آیکیدو شمرده شد.