ایکه
لغت نامه دهخدا
- اصحاب الایکة ؛ اهل آن شهر [مدین ] را خداوند، اصحاب الایکه خواند. ( قصص الانبیاء ص 94 ). رجوع به همین کلمه شود.
فرهنگ فارسی
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی أَیْکَةِ: کلمه ایکه به معنای درخت به هم پیچیده است ، و جمع آن ایک است ، و به طوری که گفته شده قوم ایکه در سرزمینی پر درخت چون جنگل زندگی میکردهاند که درختهایش سر به هم داده بود .
این مردم طایفه ای از قوم حضرت شعیب (علیهالسلام) بودند
چون در جمله" انهما لبامام...
معنی مُقِیمِینَ: برپا دارندگان (برپادارنده ایکه آنچه را برپا می دارد زایل نشو و تمامی نداشته باشد)
معنی مُّقِیمٌ: پاینده - ثابتی که هرگز زایل نشود و تمامی نداشته باشد - برپادارنده (برپادارنده ایکه آنچه را برپا می دارد زایل نشو و تمامی نداشته باشد)
معنی مُقِیمِی: برپا دارندگان (برپادارنده ایکه آنچه را برپا می دارد زایل نشو و تمامی نداشته باشد. در اصل مقیمین بوده که چون مضاف واقع شده نون آن حذف گردیده است)
معنی شُعَیْبُ: نام یکی از پیامبران الهی ( حضرت شعیب علی نبینا وعلیه السلام پیامبر مردم مدین واصحاب ایکه بوده اند)
معنی إِمَامٍ: پیشوا-راه اصلی(در جمله"إِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُّبِینٍ "یعنی منزلگاه قوم لوط و قوم ایکه ، هر دو بر سر بزرگ راهی قرار داشت . مقصود از این راه ، آن راهی است که مدینه را به شام وصل میکند)
تکرار در قرآن: ۴(بار)
معنی مُقِیمِینَ: برپا دارندگان (برپادارنده ایکه آنچه را برپا می دارد زایل نشو و تمامی نداشته باشد)
معنی مُّقِیمٌ: پاینده - ثابتی که هرگز زایل نشود و تمامی نداشته باشد - برپادارنده (برپادارنده ایکه آنچه را برپا می دارد زایل نشو و تمامی نداشته باشد)
معنی مُقِیمِی: برپا دارندگان (برپادارنده ایکه آنچه را برپا می دارد زایل نشو و تمامی نداشته باشد. در اصل مقیمین بوده که چون مضاف واقع شده نون آن حذف گردیده است)
معنی شُعَیْبُ: نام یکی از پیامبران الهی ( حضرت شعیب علی نبینا وعلیه السلام پیامبر مردم مدین واصحاب ایکه بوده اند)
معنی إِمَامٍ: پیشوا-راه اصلی(در جمله"إِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُّبِینٍ "یعنی منزلگاه قوم لوط و قوم ایکه ، هر دو بر سر بزرگ راهی قرار داشت . مقصود از این راه ، آن راهی است که مدینه را به شام وصل میکند)
تکرار در قرآن: ۴(بار)
wikialkb: ریشه_ایکه
دانشنامه عمومی
آیکه. آیکه ( به قزاقی: Ayke ) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان آیتکه بی واقع شده است. [ ۱] آیکه ۱٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلف
wiki: آیکه
پیشنهاد کاربران
دقت کنید مَدْیَن با مداین فرق می کند.
مَدیَن نامی جغرافیایی است در شمال غربی شبه جزیره عربستان. برخی محققان این شهر را جزو شهرهای شام به حساب آورده اند و احتمالا اکنون در کشور اردن واقع شده است.
مَدْیَن ( بر وزن مریم ) نام آبادی شعیب علیه السلام و قبیله او است و با مصر، لبنان و فلسطین روابط تجاری داشته است. این شهر در نزدیکی شهر قوم لوط و شهری به نام اَیکه که امروزه به نام�تبوک�مشهوره، بوده است. ( اَیکه، بر وزن لیله )
... [مشاهده متن کامل]
مدین جایی است که موسی پس از کشتن یک مصری به آنجا فرار کرد به نظر می رسد که مدین جزء مملکت مصر نبوده است و مأموران فرعون قدرت تعقیب موسی را در آنجا نداشتهاند. در مدین چاهی بود که گویند موسی از آن برای گوسفندان دختران شعیب آب کشید موسی با یکی از دختران شعیب ازدواج کرد و چند سالی در میان آنان زندگی کرد. در مسیر بازگشت موسی به مصر بود که حضرت موسی علیه السلام به پیامبری مبعوث شد.
خداوند شعیب را به سوی مردم مَدْین و اَیکه فرستاد تا آنها را به یکتاپرستی و آیین خدایی دعوت نماید و از بت پرستی و فساد اخلاقی نجات بخشد اما هر دو قوم از اطاعت او سرکشی نمودند و هر کدام به یک نوع عذاب سخت گرفتار شدند. اصحاب اَیْکَه قومی بودند که در منطقه ای به نام اَیکه در مسیر تجاری حجاز به شام، زندگی می کردند.
حضرت شعیب ( ع ) را ابتدا پیامبر اهل مدین دانسته اند که پس از نابودی آن ها، هدایت اصحاب ایکه را برعهده گرفته است.
در قرآن از عذاب اصحاب ایکه، با تعبیر عَذابُ یَوْمِ الظُّلَّةِ ( عذاب روز ابر ) و از عذاب اهل مدین، با عبارت های رَجْفه ( لرزه شدید ) و صَیحه ( صدای مهیب ) یاد شده است. در قرآن، شعیب، برادر اهل مدین خوانده شده؛ اما برادر اصحاب ایکه نامیده نشده است.
اهل مدین و اصحاب اَیکَه علاوه بر بت پرستی و فساد اخلاقی، در داد و ستدها خیانت و کلاه برداری می کردند، کم فروشی و خیانت در خرید و فروش در بین آنها رایج بود.
وَإِلَىٰ مَدْیَنَ أَخَاهُمْ شُعَیْبًا قَالَ یَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَکُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَیْرُهُ وَلَا تَنقُصُوا الْمِکْیَالَ وَالْمِیزَانَ. . .
ﻭ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ [ ﻣﺮﺩم ] ﻣَﺪﻳﻦ ، ﺑﺮﺍﺩﺭﺷﺎﻥ ﺷﻌﻴﺐ ﺭﺍ [ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻳﻢ . ] ﮔﻔﺖ : ﺍﻱ ﻗﻮم ﻣﻦ ! ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﭙﺮﺳﺘﻴﺪ ، ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺟﺰ ﺍﻭ ﻫﻴﭻ ﻣﻌﺒﻮﺩﻱ ﻧﻴﺴﺖ ; ﻭ ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻧﻪ ﻭ ﺗﺮﺍﺯﻭ ﻣﻜﺎﻫﻴﺪ . . . ( ٨٤ سوره هود )
وَإِن کَانَ أَصْحَابُ الْأَیْکَةِ لَظَالِمِینَ
ﻭ ﺑﻲ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺍﻫﻞ ﺍﻳﻜﻪ [ ﻗﻮم ﺷﻌﻴﺐ ] ﺳﺘﻤﻜﺎﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ( ٧٨ سوره حجر )
اما مداین ( نه مدین ) در ۳۲ کیلومتری جنوب شرقی�بغداد�بر دو ساحل�دجله�واقع است و اطلاق نام مداین بر این محل، بدین مناسبت بوده است که دو شهر بزرگ سلوکیه در غرب و تیسفون در شرق رودخانه دجله در مقابل یکدیگر، قرار داشته اند. ( این کلمه در قرآن نیامده است )
برای یادسپاری آسانتر می توان با کلمات بازی کرد و از کلمات آشنا و هماهنگ بهره برد و داستان ساخت:
حضرت شعیب علیه السلام، پیامبر دو شعبه بودند، شعبه مدین و شعبه ایکه.
حضرت موسی علیه السلام در دو شعبه زندگی می کردند شعبه مصر و شعبه مدین.
اهل مدین مدیون بودند چراکه کم فروشی می کردند.
اَیکَه:اَی کَه: اِی که. آن کس که، آن کس که چی؟ آن کس که دخترش را زن حضرت موسی علیه السلام کرد یعنی حضرت شعیب.
ایکه پیامبر دو شعبه بودی شعبه مدین و شعبه ایکه.
مَدیَن نامی جغرافیایی است در شمال غربی شبه جزیره عربستان. برخی محققان این شهر را جزو شهرهای شام به حساب آورده اند و احتمالا اکنون در کشور اردن واقع شده است.
مَدْیَن ( بر وزن مریم ) نام آبادی شعیب علیه السلام و قبیله او است و با مصر، لبنان و فلسطین روابط تجاری داشته است. این شهر در نزدیکی شهر قوم لوط و شهری به نام اَیکه که امروزه به نام�تبوک�مشهوره، بوده است. ( اَیکه، بر وزن لیله )
... [مشاهده متن کامل]
مدین جایی است که موسی پس از کشتن یک مصری به آنجا فرار کرد به نظر می رسد که مدین جزء مملکت مصر نبوده است و مأموران فرعون قدرت تعقیب موسی را در آنجا نداشتهاند. در مدین چاهی بود که گویند موسی از آن برای گوسفندان دختران شعیب آب کشید موسی با یکی از دختران شعیب ازدواج کرد و چند سالی در میان آنان زندگی کرد. در مسیر بازگشت موسی به مصر بود که حضرت موسی علیه السلام به پیامبری مبعوث شد.
خداوند شعیب را به سوی مردم مَدْین و اَیکه فرستاد تا آنها را به یکتاپرستی و آیین خدایی دعوت نماید و از بت پرستی و فساد اخلاقی نجات بخشد اما هر دو قوم از اطاعت او سرکشی نمودند و هر کدام به یک نوع عذاب سخت گرفتار شدند. اصحاب اَیْکَه قومی بودند که در منطقه ای به نام اَیکه در مسیر تجاری حجاز به شام، زندگی می کردند.
حضرت شعیب ( ع ) را ابتدا پیامبر اهل مدین دانسته اند که پس از نابودی آن ها، هدایت اصحاب ایکه را برعهده گرفته است.
در قرآن از عذاب اصحاب ایکه، با تعبیر عَذابُ یَوْمِ الظُّلَّةِ ( عذاب روز ابر ) و از عذاب اهل مدین، با عبارت های رَجْفه ( لرزه شدید ) و صَیحه ( صدای مهیب ) یاد شده است. در قرآن، شعیب، برادر اهل مدین خوانده شده؛ اما برادر اصحاب ایکه نامیده نشده است.
اهل مدین و اصحاب اَیکَه علاوه بر بت پرستی و فساد اخلاقی، در داد و ستدها خیانت و کلاه برداری می کردند، کم فروشی و خیانت در خرید و فروش در بین آنها رایج بود.
وَإِلَىٰ مَدْیَنَ أَخَاهُمْ شُعَیْبًا قَالَ یَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَکُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَیْرُهُ وَلَا تَنقُصُوا الْمِکْیَالَ وَالْمِیزَانَ. . .
ﻭ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ [ ﻣﺮﺩم ] ﻣَﺪﻳﻦ ، ﺑﺮﺍﺩﺭﺷﺎﻥ ﺷﻌﻴﺐ ﺭﺍ [ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻳﻢ . ] ﮔﻔﺖ : ﺍﻱ ﻗﻮم ﻣﻦ ! ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﭙﺮﺳﺘﻴﺪ ، ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺟﺰ ﺍﻭ ﻫﻴﭻ ﻣﻌﺒﻮﺩﻱ ﻧﻴﺴﺖ ; ﻭ ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻧﻪ ﻭ ﺗﺮﺍﺯﻭ ﻣﻜﺎﻫﻴﺪ . . . ( ٨٤ سوره هود )
وَإِن کَانَ أَصْحَابُ الْأَیْکَةِ لَظَالِمِینَ
ﻭ ﺑﻲ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺍﻫﻞ ﺍﻳﻜﻪ [ ﻗﻮم ﺷﻌﻴﺐ ] ﺳﺘﻤﻜﺎﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ( ٧٨ سوره حجر )
اما مداین ( نه مدین ) در ۳۲ کیلومتری جنوب شرقی�بغداد�بر دو ساحل�دجله�واقع است و اطلاق نام مداین بر این محل، بدین مناسبت بوده است که دو شهر بزرگ سلوکیه در غرب و تیسفون در شرق رودخانه دجله در مقابل یکدیگر، قرار داشته اند. ( این کلمه در قرآن نیامده است )
برای یادسپاری آسانتر می توان با کلمات بازی کرد و از کلمات آشنا و هماهنگ بهره برد و داستان ساخت:
حضرت شعیب علیه السلام، پیامبر دو شعبه بودند، شعبه مدین و شعبه ایکه.
حضرت موسی علیه السلام در دو شعبه زندگی می کردند شعبه مصر و شعبه مدین.
اهل مدین مدیون بودند چراکه کم فروشی می کردند.
اَیکَه:اَی کَه: اِی که. آن کس که، آن کس که چی؟ آن کس که دخترش را زن حضرت موسی علیه السلام کرد یعنی حضرت شعیب.
ایکه پیامبر دو شعبه بودی شعبه مدین و شعبه ایکه.
ایکه به معنی درخت و اصحاب الایکه همان قوم حضرت شعیب هستند که در سرزمینی پر آب و مشجر در میان حجاز و شام زندگی می کردند
مردم هزاره در استان ارزگان به مادر میگویند ایکه
به زبان ژاپنی به معنی برو است