ایوان واسیلیویچ گودوویچ ( ۱۷۴۱–۱۸۲۰ ) رهبر نجیب و نظامی روسی تبار اوکراین بود. کارهای وی شامل تصرف خدیجبی ( ۱۷۸۹ ) و فتح دریایی داغستان ( ۱۸۰۷ ) بود.
پدر ایوان عضو مؤثر در افسران قزاق اوکراین بود. وی پسران خود را برای تحصیل در خارج از کشور، در دانشگاه کنیگسببرگ آلبرتینا و دانشگاه لایپزیگ فرستاد. پس از آمدن به سن پترزبورگ در سال ۱۷۵۹، گودوویچ به ارتش روسیه پیوست و به امید بهره مند شدن از تجربه های برادر بزرگترش آندری از اردوگاه دستیاران پتر سوم داشت بهره مند شد.
... [مشاهده متن کامل]
پس از انقلاب در سال ۱۷۶۲، برادران گودوویچ دستگیر شدند و مختصراً زندانی شدند. در جنگ روسیه و ترکیه ( ۱۷۶۸ - ۱۷۷۴ ) بود که ایوان گودوویچ به آوازه رسید و خود را در خوتین، لارگا و کگول بسیار متمایز کرد. ده سال بعد در کارهای نیمه نظامی، نیمه اداری در ریازان، تامبوف و پودولیا گذراند.
گودوویچ به خاطر یک سری از محاصره های درخشان که در طول جنگ روس و ترکیه ( ۱۷۹۲–۱۷۸۷ ) به دست آورد، شهرت اروپایی کسب کرد. در سال ۱۷۸۹ وی موفق شد قلعه خدیجبی را که توسط دولت امپراتوری به اودسا تغییر نام داد، ببرد. او اقدام به تصرف کیلیا، دژ محکم فرمانده دلتای دانوب کرد. وقتی شاهزاده پوتمکین را به محاصره ایزمائیل آماده کرد، وی را به جای سوورف جایگزین کرد. پس از آن گودوویچ به جبهه قفقاز نقل مکان کرد و در آنجا به مهمترین دژ عثمانی، آناپا حمله کرد و پادگان آن ۱۳۰۰۰سرباز را اسیر کرد.
در پی چنین موفقیت شکوهمندی، استعداد گودوویچ برای فرماندهی عالی به سختی قابل تردید نیست. وی آرزو داشت تا به دلیل عدم تصمیم گیری قاطع در جریان سیاست سیاسی با حمله آقا محمدخان با گرجستان در سال ۱۷۹۵، حمله پیش بینی شده روسیه به ایران را به دست آورد تا دوباره از این راه بازگردد. . گودوویچ با عصبانیت، برنامه های بازنشستگی از خدمات فعال را سرگرم کرد. در حالی که او پیر شده بود، ملکه درگذشت و جانشین وی، پاول، با یادآوری بیعت ایوان با پدر، به فکر جایگزینی زوبوف با گودوویچ بود.
در آن زمان، اردوکشی ایران به پایان رسید و گودوویچ آماده رهبری ارتش روسیه برای جنگ با فرانسه انقلابی در راین شد. این پروژه طی چند ماه رها شد و گودوویچ مجبور شد در بازنشستگی لاغر شود تا شروع جنگ جدید با ایران.
گودوویچ به عنوان فرمانده کل قفقاز در سال ۱۸۰۶، ارتش روسیه را در جریان جنگ روسیه و ایران ( ۱۳–۱۸۰۴ ) به سمت دریای خزر رهبری کرد و با غلبه بر خانهای دربند، شکی و باکو در راه خود قرار گرفت. پس از آنکه ارتش ۲۴۰۰۰نفری یوسف پاشا در نبرد آرپاچای پیروز شد، گودوویچ به نشان مارشال ارتقا یافت. در سال ۱۸۰۸، سردار بیمار نتوانست اریوان را بگیرد و با سربازان خود به گرجستان عقب نشینی کرد.
![ایوان گودوویچ](//img.abadis.ir/comments/words/ایوان گودوویچ/081687.webp)
![ایوان گودوویچ](//img.abadis.ir/comments/words/ایوان گودوویچ/041804.webp)
پدر ایوان عضو مؤثر در افسران قزاق اوکراین بود. وی پسران خود را برای تحصیل در خارج از کشور، در دانشگاه کنیگسببرگ آلبرتینا و دانشگاه لایپزیگ فرستاد. پس از آمدن به سن پترزبورگ در سال ۱۷۵۹، گودوویچ به ارتش روسیه پیوست و به امید بهره مند شدن از تجربه های برادر بزرگترش آندری از اردوگاه دستیاران پتر سوم داشت بهره مند شد.
... [مشاهده متن کامل]
پس از انقلاب در سال ۱۷۶۲، برادران گودوویچ دستگیر شدند و مختصراً زندانی شدند. در جنگ روسیه و ترکیه ( ۱۷۶۸ - ۱۷۷۴ ) بود که ایوان گودوویچ به آوازه رسید و خود را در خوتین، لارگا و کگول بسیار متمایز کرد. ده سال بعد در کارهای نیمه نظامی، نیمه اداری در ریازان، تامبوف و پودولیا گذراند.
گودوویچ به خاطر یک سری از محاصره های درخشان که در طول جنگ روس و ترکیه ( ۱۷۹۲–۱۷۸۷ ) به دست آورد، شهرت اروپایی کسب کرد. در سال ۱۷۸۹ وی موفق شد قلعه خدیجبی را که توسط دولت امپراتوری به اودسا تغییر نام داد، ببرد. او اقدام به تصرف کیلیا، دژ محکم فرمانده دلتای دانوب کرد. وقتی شاهزاده پوتمکین را به محاصره ایزمائیل آماده کرد، وی را به جای سوورف جایگزین کرد. پس از آن گودوویچ به جبهه قفقاز نقل مکان کرد و در آنجا به مهمترین دژ عثمانی، آناپا حمله کرد و پادگان آن ۱۳۰۰۰سرباز را اسیر کرد.
در پی چنین موفقیت شکوهمندی، استعداد گودوویچ برای فرماندهی عالی به سختی قابل تردید نیست. وی آرزو داشت تا به دلیل عدم تصمیم گیری قاطع در جریان سیاست سیاسی با حمله آقا محمدخان با گرجستان در سال ۱۷۹۵، حمله پیش بینی شده روسیه به ایران را به دست آورد تا دوباره از این راه بازگردد. . گودوویچ با عصبانیت، برنامه های بازنشستگی از خدمات فعال را سرگرم کرد. در حالی که او پیر شده بود، ملکه درگذشت و جانشین وی، پاول، با یادآوری بیعت ایوان با پدر، به فکر جایگزینی زوبوف با گودوویچ بود.
در آن زمان، اردوکشی ایران به پایان رسید و گودوویچ آماده رهبری ارتش روسیه برای جنگ با فرانسه انقلابی در راین شد. این پروژه طی چند ماه رها شد و گودوویچ مجبور شد در بازنشستگی لاغر شود تا شروع جنگ جدید با ایران.
گودوویچ به عنوان فرمانده کل قفقاز در سال ۱۸۰۶، ارتش روسیه را در جریان جنگ روسیه و ایران ( ۱۳–۱۸۰۴ ) به سمت دریای خزر رهبری کرد و با غلبه بر خانهای دربند، شکی و باکو در راه خود قرار گرفت. پس از آنکه ارتش ۲۴۰۰۰نفری یوسف پاشا در نبرد آرپاچای پیروز شد، گودوویچ به نشان مارشال ارتقا یافت. در سال ۱۸۰۸، سردار بیمار نتوانست اریوان را بگیرد و با سربازان خود به گرجستان عقب نشینی کرد.
![ایوان گودوویچ](http://img.abadis.ir/comments/words/ایوان گودوویچ/081687.webp)
![ایوان گودوویچ](http://img.abadis.ir/comments/words/ایوان گودوویچ/041804.webp)