ایه 61 سوره مریم

دانشنامه اسلامی

[ویکی اهل البیت] آیه 61 سوره مریم. جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِی وَعَدَ الرَّحْمَٰنُ عِبَادَهُ بِالْغَیْبِ ۚ إِنَّهُ کَانَ وَعْدُهُ مَأْتِیًّا
آن بهشتهای عدنی که خدای مهربان برای بندگان (صالح) خود در غیب این جهان وعده فرمود، و البته وعده خدا یقین به انجام می رسد.
بهشت های جاویدی که رحمان به بندگانش وعده داده در حالی که اکنون از نظرها پنهان است، یقیناً وعده خدا آمدنی است.
باغهای جاودانی که رحمان به بندگانش در جهان ناپیدا وعده داده است. در حقیقت، وعده او انجام شدنی است.
بهشتهای جاوید که خدای رحمان در غیب به بندگان خویش وعده کرده است و وعده او فرا خواهد رسید.
وارد باغهایی جاودانی می شوند که خداوند رحمان بندگانش را به آن وعده داده است؛ هر چند آن را ندیده اند؛ مسلماً وعده خدا تحقق یافتنی است!
gardens of perpetual residence which the Most Merciful has promised His servants in the unseen. Indeed, His promise has ever been coming.
Gardens of Eternity, those which (Allah) Most Gracious has promised to His servants in the Unseen: for His promise must (necessarily) come to pass.

پیشنهاد کاربران

کلمه عدن به معنای اقامت است ، و اگر بهشت را عدن نامیده ‏اند اشاره به این است که انسان بهشتی در بهشت ، جاودان و ابدی است ، و کلمه وعده به غیب وعده به چیزی است که موعود فعلا آن را نمی ‏بیند ، و ماتی بودن
...
[مشاهده متن کامل]
وعد به این است که تخلف نکند ، در مجمع البیان گفته : کلمه ماتی اسم مفعول است ولی معنای فاعل دارد ، چون درست است که تو ، به آن وعده می‏رسی ، ولی آن هم به تو می‏رسد ، همچنانکه هر چیز که به آدمی برسد آدمی هم به آن می‏رسد ، هم گفته می‏شود پنجاه سال بر من آمد ، و هم من به پنجاه رسیدم ، بعضی دیگر گفته ‏اند : موعود آدمی نیست ، بلکه بهشت است و مؤمنین به بهشت می‏رسند ، نه اینکه بهشت به مؤمنین برسد . ( ترجمة المیزان ج : 14ص :106 )